Nadat er is geklaagd over de lengte van onze berichtjes, houden we het deze keer kort. Nee hoor, het volgende bericht zal gaan over de trip met Bas van Lima naar La Paz (waar we bereveel zin in hebben en wat rijmt!) dus even snel wat we daarvoor nog hebben gedaan in Ecuador en Noord-Peru. Een vulkaan beklommen (5200 meter, dat was pittig), een Indianenmarkt bezocht (waar ze niet zo van toeristen houden), vreselijk gechild in een prachtige vallei in Vilcabamba (vol vogels, vlinders en bloemen), een Chimu-ruine bekeken (dat volk dat ruzie had met de Inca´s), van zonsondergangen op het strand genoten... We laten de foto´s de rest van het werk doen!
Klik hier voor de foto's...
dinsdag, december 23, 2008
vrijdag, december 19, 2008
donderdag, december 04, 2008
Over de evenaar...
Klik hier voor de foto's...
Daarna op naar het echte zuiden. Hier zijn we niet zolang geweest jammer genoeg. Er was zo vreselijk veel regen dat er wegen afgesloten waren. Ook was er een vulkaan uitgebarsten waardoor de sneeuw die smolt op de top voor grote overstromingen zorgde. En het vervelendste was dat het in de steden nogal onrustig was. Er waren verschillende protesten; tegen ontvoeringen door de Farc en tegen de regering. In Colombia is bijna 20% van de bevolking mee gaan doen aan twee piramide spellen. (Nijeveen is niet de enige die erin trapt...). Het ene spel is ingestort en erg veel mensen zijn erg veel geld kwijt, en ze zijn al zo arm. Er stonden lange (echt hele lange) rijen bij de banken omdat de regerig had beloofd geld terug te geven. De mensen waren zo geduldig, maar toen na uren bleek dat er toch geen geld was brak de hel los. Wij zijn lekker binnen gebleven. Omdat door de protesten de Pan-American Highway ook was afgesloten zaten we twee dagen vast in Popayan. Daarna zijn we via Ipiales, waar we de mooiste kathedraal ooit hebben gezien, naar de gens van Ecuador gegaan.
Eerst hebben we in Ecuador Otavalo bezocht. Een dorpje tussen de bergen, met inheemse bevolking. Hier hebben we een zware mountainbiketocht gedaan naar onze favoriete boom. Omdat de mensen volgens mij zelf niet wisten waar de laguna was waar we heen fietsten, werden we recht de steile berg op gestuurd. En dat lukt niet met een fietsie. Na een uur fietsen en twee uur klimmen met de fiets aan de hand kwamen we aan op de top, en dat was gelukkig wel de moeite waard.
Daarna over de evenaar naar Quito, een hele mooie koloniale stad met lekker voedsel! Het water stroomt hier de andere kant op in het toilet! (Broodje aap?) Ook was het nogal koud op 2800 meter. Maar nu zijn we in het mooie en toeristische Baños: lekker weer en een schitterende omgeving! Vandaag zijn we weer op de mountainbike geklommen en zijn we 60 km naar beneden gecrossed, langs watervallen de jungle in. Terug kregen we gelukkig een lift van een pick-up truck waar onze fietsen en wijzelf achterin mochten zitten. En nu zijn we moe!
Al met al is Ecuador een heel mooi land, groen en sneeuw op de bergen. Voor ons blijft Colombia tot nu toe wel echt de topper, maar wie weet verandert dat nog tijdens de rest van onze reis...
We hopen dat iedereen veel en grote kadoos van de goedheiligman heeft gekregen en dat niemand in de zak is meenomen naar Spanje (hoewel jullie dat misschien niet erg vinden met het weer in Nederland.. Jaja, soms kijken we teletekst 704 alleen om even te gniffelen...)
Dikke kus uit Ecuador!
Hallo lieve allemaal,
We zijn op het zuiderlijk halfrond! De evenaar is overgestoken en de eerste sneeuw is gespot. Een hele andere wereld...
In Medellin hebben we nog een dag geluierd, een dag gefeest en een dag een rots beklommen en daarna zijn we de Zona Cafetera (koffiezone) ingegaan. Eerst naar Salento, een klein dorpje waar je alleen forel kunt eten, wel errug lekker. Vanaf hier hebben we een prachtig park bezocht met allemaal waxpalmen. Helaas was het weer zo slecht, erg veel regen en koud, dat we na 2 dagen naar de stad Manizales zijn gegaan.
Ietsie warmer en een beter hostel. Manizales was super leuk, veel te zien en geweldig aardige mensen. Dat is echt Colombia, iedereen wil je van alles vertellen en laten zien, voor je het weet heb je een stadstour van een uur van een local of een utgebreide rondleiding in een kerk. In Midden-Amerika hadden we afgeleerd hierop in te gaan omdat de mensen meestal geld van je willen, maar hier is (bijna) iedereen oprecht.
We zijn met een Amerikaans stel naar een voetbalwedstrijd geweest, de finale! Klik hier voor een filmpje... Once verloor op het nippertje... Na de wedstrijd vonden de fans van Once dat zelf ook erg jammer en besloten dit af te reageren op de politie. Erg fijn. Dikke rellen met schoten aan toe. Eerst stonden we verwonderd te kijken maar toen er een massa hooligans door 2 hekken heen stormden en onze kant op renden, hebben wij het toch ook maar op een holletje gezet. Al met al een bijzondere ervaring. Verder hebben we natuurlijk veel koffie gedronken en een interessante koffieplantage bezocht. Oh, en de nieuwe cero cero siete (007) gekeken, maar dat was niet zo spannend...
Toen gingen we verder naar Cali, de Salsa-hoofstad van Colombia! Toevallig kwamen we weer dezelfde amerikanen tegen en samen zijn we een salsatheque onveilig gaan maken. Veel dansen met verschillende mensen (iedereen wou het ons leren, maar dat lukte niet zo goed) en veel, veel Aguardiente, dat zorgt voor een goede avond uit. Verder zijn we vanuit Cali een dag naar een dorpje diep in de jungle gegaan. Omdat er geen wegen naartoe lopen en er op de spoorlijn zelden een normale trein rijdt, hebben de mensen zelf een manier van vervoer bedacht. Een paar houten planken aan een motor vast maken en die op de spoorlijn laten rijden... Ging best hard. Klik hier voor een filmpje...
We zijn op het zuiderlijk halfrond! De evenaar is overgestoken en de eerste sneeuw is gespot. Een hele andere wereld...
In Medellin hebben we nog een dag geluierd, een dag gefeest en een dag een rots beklommen en daarna zijn we de Zona Cafetera (koffiezone) ingegaan. Eerst naar Salento, een klein dorpje waar je alleen forel kunt eten, wel errug lekker. Vanaf hier hebben we een prachtig park bezocht met allemaal waxpalmen. Helaas was het weer zo slecht, erg veel regen en koud, dat we na 2 dagen naar de stad Manizales zijn gegaan.
Ietsie warmer en een beter hostel. Manizales was super leuk, veel te zien en geweldig aardige mensen. Dat is echt Colombia, iedereen wil je van alles vertellen en laten zien, voor je het weet heb je een stadstour van een uur van een local of een utgebreide rondleiding in een kerk. In Midden-Amerika hadden we afgeleerd hierop in te gaan omdat de mensen meestal geld van je willen, maar hier is (bijna) iedereen oprecht.
We zijn met een Amerikaans stel naar een voetbalwedstrijd geweest, de finale! Klik hier voor een filmpje... Once verloor op het nippertje... Na de wedstrijd vonden de fans van Once dat zelf ook erg jammer en besloten dit af te reageren op de politie. Erg fijn. Dikke rellen met schoten aan toe. Eerst stonden we verwonderd te kijken maar toen er een massa hooligans door 2 hekken heen stormden en onze kant op renden, hebben wij het toch ook maar op een holletje gezet. Al met al een bijzondere ervaring. Verder hebben we natuurlijk veel koffie gedronken en een interessante koffieplantage bezocht. Oh, en de nieuwe cero cero siete (007) gekeken, maar dat was niet zo spannend...
Toen gingen we verder naar Cali, de Salsa-hoofstad van Colombia! Toevallig kwamen we weer dezelfde amerikanen tegen en samen zijn we een salsatheque onveilig gaan maken. Veel dansen met verschillende mensen (iedereen wou het ons leren, maar dat lukte niet zo goed) en veel, veel Aguardiente, dat zorgt voor een goede avond uit. Verder zijn we vanuit Cali een dag naar een dorpje diep in de jungle gegaan. Omdat er geen wegen naartoe lopen en er op de spoorlijn zelden een normale trein rijdt, hebben de mensen zelf een manier van vervoer bedacht. Een paar houten planken aan een motor vast maken en die op de spoorlijn laten rijden... Ging best hard. Klik hier voor een filmpje...
Daarna op naar het echte zuiden. Hier zijn we niet zolang geweest jammer genoeg. Er was zo vreselijk veel regen dat er wegen afgesloten waren. Ook was er een vulkaan uitgebarsten waardoor de sneeuw die smolt op de top voor grote overstromingen zorgde. En het vervelendste was dat het in de steden nogal onrustig was. Er waren verschillende protesten; tegen ontvoeringen door de Farc en tegen de regering. In Colombia is bijna 20% van de bevolking mee gaan doen aan twee piramide spellen. (Nijeveen is niet de enige die erin trapt...). Het ene spel is ingestort en erg veel mensen zijn erg veel geld kwijt, en ze zijn al zo arm. Er stonden lange (echt hele lange) rijen bij de banken omdat de regerig had beloofd geld terug te geven. De mensen waren zo geduldig, maar toen na uren bleek dat er toch geen geld was brak de hel los. Wij zijn lekker binnen gebleven. Omdat door de protesten de Pan-American Highway ook was afgesloten zaten we twee dagen vast in Popayan. Daarna zijn we via Ipiales, waar we de mooiste kathedraal ooit hebben gezien, naar de gens van Ecuador gegaan.
Eerst hebben we in Ecuador Otavalo bezocht. Een dorpje tussen de bergen, met inheemse bevolking. Hier hebben we een zware mountainbiketocht gedaan naar onze favoriete boom. Omdat de mensen volgens mij zelf niet wisten waar de laguna was waar we heen fietsten, werden we recht de steile berg op gestuurd. En dat lukt niet met een fietsie. Na een uur fietsen en twee uur klimmen met de fiets aan de hand kwamen we aan op de top, en dat was gelukkig wel de moeite waard.
Daarna over de evenaar naar Quito, een hele mooie koloniale stad met lekker voedsel! Het water stroomt hier de andere kant op in het toilet! (Broodje aap?) Ook was het nogal koud op 2800 meter. Maar nu zijn we in het mooie en toeristische Baños: lekker weer en een schitterende omgeving! Vandaag zijn we weer op de mountainbike geklommen en zijn we 60 km naar beneden gecrossed, langs watervallen de jungle in. Terug kregen we gelukkig een lift van een pick-up truck waar onze fietsen en wijzelf achterin mochten zitten. En nu zijn we moe!
Al met al is Ecuador een heel mooi land, groen en sneeuw op de bergen. Voor ons blijft Colombia tot nu toe wel echt de topper, maar wie weet verandert dat nog tijdens de rest van onze reis...
We hopen dat iedereen veel en grote kadoos van de goedheiligman heeft gekregen en dat niemand in de zak is meenomen naar Spanje (hoewel jullie dat misschien niet erg vinden met het weer in Nederland.. Jaja, soms kijken we teletekst 704 alleen om even te gniffelen...)
Dikke kus uit Ecuador!
donderdag, november 13, 2008
Prachtig Colombia
Klik hier voor de foto's. Het zijn er wat veel, maar we konden niet kiezen... Veel kijkplezier!
Zoals de Colombianen zelf zeggen: ´Het enige risico dat je in Colombia loopt is dat je niet meer weg wilt´. En daar zijn wij het zeker mee eens: we blijven nog wel een week of 3...
Na te hebben genoten van de prachtige, romantische stad Cartagena, hebben we ons samen met Cisco en Steven een week ondergedompeld in de luxe van het Zuana Beach Resort. De eerste dag bestond uit: wakker worden, fruitshake maken, fitnessen, zwemmen, lezen, tosties eten, nog een keer zwemmen en lezen, douchen, poolen, koken, kaarten, een biertje en een film. De volgende dagen ook. Heerlijk, maar na een week ´aansterken´ vonden we het ook wel weer tijd om de backpack te pakken en op avontuur te gaan.
We zijn naar een klein vissersdorpje Taganga gegaan waar Werner zijn PADI Open Water Certificate heeft gehaald. Supermooi met zeeschildpadden, octopussen, morenen, kreeften, honderden andere vissen en een heuse HAAI. Jaja, een nurseshark van 3 meter. Dat is toch best spannend...!
Na een kleine week in Taganga te hebben gerelaxed, gesnorkeld, gedoken en gewandeld, zijn we met een lancha (klein bootje) naar het Nationale Park Tayrona gevaren. En dat doen we dus nooit weer... Het was zo gevaarlijk! We zaten met veel te veel mensen in dat kleine bootje en er waren golven van 4 meter. Zonder overdrijven. Als je zo´n golf aan zag komen en boven je uit zag stijgen kreeg je het spaans benauwd en als je bovenop was en naar beneden keek nog erger. En het doet ook best pijn als je van zo´n golf plat omlaag klettert en je daarbij in allerlei bochten moet wringen om je vast te houden zodat je er niet uit valt. Levensgevaarlijk en eens maar nooit weer. Het park was wel heel erg mooi. We sliepen in een soort open toren in hangmatten, boven de zee. Best een eindje klimmen en tot je knieën door de zee waden om er te komen. ´s Nachts naar de wc gaan was dus geen optie! Verder hebben we hier door de jungle gelopen en prachtige stranden bezocht.
Na dit avontuur zijn we met de nachtbus naar Bucaramanga gegaan en hier kwamen we aan met bevriezingsverschijnselen. Serieus waar, wat ze bezield mag Joost weten, maar die airco hoeft toch niet zo hoog??? In Bucaramanga zijn we direct doorgereisd naar Giron, een prachtig stadje in het begin van de Colombian Highlands. Dat ze hier geen toeristen gewend zijn begrepen we al een beetje doordat er maar 1 hotel en 1 hostel was waar ook nog eens niemand was. Maar wanneer de mensen vervolgens op straat stil blijven staan, elkaar aanstoten en naar je wijzen voel je je soms toch een beetje ongemakkelijk.
Hierna zijn we verder gegaan naar San Gil, waar we een prachtig park bezocht hebben, een soort sprookjesbos leek het wel, en een historich stadje Barichara. Daarna zijn we verder gereisd naar Villa de Leyva. En dat was fijn! Met trots genoemd de mooiste stad van Colombia en daar konden ze nog wel eens gelijk in hebben. We sliepen in een geweldig hostel 20 minuten lopen van de stad boven op een berg. Wakker worden met een prachtig uitzicht en de frisse berglucht. ´s Nachts was best koud op 2200 meter, maar hier was eindelijk een keer een warme douche. We hebben een dag een berg beklommen, een dag gemountainbiked en een prachtige markt bezocht.
Na 5 heerlijke dagen zijn we met de nachtbus via Bogota naar Medellin gegaan. Deze keer goed voorbereid met 6 laagjes bovenkleding, 2 paar sokken, een legging onder Meikes spijkerbroek en een doek over ons hoofd. Het ging, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Gelukkig konden we weer genieten van een mooie actiefilm, deze keer geen Jean Claude Van Damme maar Jackie Chan. Verandering van spijs doet eten.
En nu zijn we dus in Medellin, een moderne stad net boven de Zona Cafetaria (de volgende bestemming). We missen het warme weer wel een beetje, maar jullie hebben het nog minder dus we zullen niet te veel zeuren hierover. In Ecuador gaan we wel weer eens de bergen uit en een strand bezoeken...! En eind december zijn we soweiso in Lima om Bas op te halen die vier weken met ons door Peru gaat reizen. Superleuk!
Nogmaals bedankt voor alle lieve reacties en mailtjes, dat is toch wel erg fijn als je zo lang zo ver weg bent.
Liefs vanuit het prachtige Colombia,
Werner en Meike
Zoals de Colombianen zelf zeggen: ´Het enige risico dat je in Colombia loopt is dat je niet meer weg wilt´. En daar zijn wij het zeker mee eens: we blijven nog wel een week of 3...
Na te hebben genoten van de prachtige, romantische stad Cartagena, hebben we ons samen met Cisco en Steven een week ondergedompeld in de luxe van het Zuana Beach Resort. De eerste dag bestond uit: wakker worden, fruitshake maken, fitnessen, zwemmen, lezen, tosties eten, nog een keer zwemmen en lezen, douchen, poolen, koken, kaarten, een biertje en een film. De volgende dagen ook. Heerlijk, maar na een week ´aansterken´ vonden we het ook wel weer tijd om de backpack te pakken en op avontuur te gaan.
We zijn naar een klein vissersdorpje Taganga gegaan waar Werner zijn PADI Open Water Certificate heeft gehaald. Supermooi met zeeschildpadden, octopussen, morenen, kreeften, honderden andere vissen en een heuse HAAI. Jaja, een nurseshark van 3 meter. Dat is toch best spannend...!
Na een kleine week in Taganga te hebben gerelaxed, gesnorkeld, gedoken en gewandeld, zijn we met een lancha (klein bootje) naar het Nationale Park Tayrona gevaren. En dat doen we dus nooit weer... Het was zo gevaarlijk! We zaten met veel te veel mensen in dat kleine bootje en er waren golven van 4 meter. Zonder overdrijven. Als je zo´n golf aan zag komen en boven je uit zag stijgen kreeg je het spaans benauwd en als je bovenop was en naar beneden keek nog erger. En het doet ook best pijn als je van zo´n golf plat omlaag klettert en je daarbij in allerlei bochten moet wringen om je vast te houden zodat je er niet uit valt. Levensgevaarlijk en eens maar nooit weer. Het park was wel heel erg mooi. We sliepen in een soort open toren in hangmatten, boven de zee. Best een eindje klimmen en tot je knieën door de zee waden om er te komen. ´s Nachts naar de wc gaan was dus geen optie! Verder hebben we hier door de jungle gelopen en prachtige stranden bezocht.
Na dit avontuur zijn we met de nachtbus naar Bucaramanga gegaan en hier kwamen we aan met bevriezingsverschijnselen. Serieus waar, wat ze bezield mag Joost weten, maar die airco hoeft toch niet zo hoog??? In Bucaramanga zijn we direct doorgereisd naar Giron, een prachtig stadje in het begin van de Colombian Highlands. Dat ze hier geen toeristen gewend zijn begrepen we al een beetje doordat er maar 1 hotel en 1 hostel was waar ook nog eens niemand was. Maar wanneer de mensen vervolgens op straat stil blijven staan, elkaar aanstoten en naar je wijzen voel je je soms toch een beetje ongemakkelijk.
Hierna zijn we verder gegaan naar San Gil, waar we een prachtig park bezocht hebben, een soort sprookjesbos leek het wel, en een historich stadje Barichara. Daarna zijn we verder gereisd naar Villa de Leyva. En dat was fijn! Met trots genoemd de mooiste stad van Colombia en daar konden ze nog wel eens gelijk in hebben. We sliepen in een geweldig hostel 20 minuten lopen van de stad boven op een berg. Wakker worden met een prachtig uitzicht en de frisse berglucht. ´s Nachts was best koud op 2200 meter, maar hier was eindelijk een keer een warme douche. We hebben een dag een berg beklommen, een dag gemountainbiked en een prachtige markt bezocht.
Na 5 heerlijke dagen zijn we met de nachtbus via Bogota naar Medellin gegaan. Deze keer goed voorbereid met 6 laagjes bovenkleding, 2 paar sokken, een legging onder Meikes spijkerbroek en een doek over ons hoofd. Het ging, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Gelukkig konden we weer genieten van een mooie actiefilm, deze keer geen Jean Claude Van Damme maar Jackie Chan. Verandering van spijs doet eten.
En nu zijn we dus in Medellin, een moderne stad net boven de Zona Cafetaria (de volgende bestemming). We missen het warme weer wel een beetje, maar jullie hebben het nog minder dus we zullen niet te veel zeuren hierover. In Ecuador gaan we wel weer eens de bergen uit en een strand bezoeken...! En eind december zijn we soweiso in Lima om Bas op te halen die vier weken met ons door Peru gaat reizen. Superleuk!
Nogmaals bedankt voor alle lieve reacties en mailtjes, dat is toch wel erg fijn als je zo lang zo ver weg bent.
Liefs vanuit het prachtige Colombia,
Werner en Meike
dinsdag, oktober 14, 2008
Colombia... en LUXE!!
Klik hier voor de foto's!
Luxe: Mwhahahhaaa!
Maar eerst wat we beleeft hebben allemaal...
Na Granada ging het eventjes niet zo lekker allemaal. Nicaragua is niet ons meest favoriete land. De mensen, het eten, de hostels en zelfs de prijzen vielen een beetje tegen. Gelukkig hebben we ook leuke dingen beleeft en mooie dingen gezien. In San Juan del Sur, een lelijk surfstadje, zijn we niet zo lang gebleven. Wel zijn we een dag naar een heel mooi strand geweest waar we hebben gebodyboard. Daarna zijn we naar Isla Ometepe gegaan, een eiland van twee vulkanen. Het eerste hotel bleek een oplichtershotel te zijn en na meerdere waarschuwingen van onder andere de locals zelf ('es muy malo aqui!') hebben we ons boeltje snel gepakt. Het tweede hostel, echt de beste die we tegenkwamen, zat vol met kakkerlakken; ook niet zo'n pretje.
De tweede dag was echter geweldig! We hebben een motor gehuurd en zijn het prachtige eiland rondgecrossed. Mooie natuurparken met apen, prachtige stranden en, helaas, een lekke band! Na een paar uur lopen eindelijk iemand gevonden die de band heeft geplakt. De volgende dag zijn we met de boot snel weer naar het vaste land gegaan en in de bus naar San Jose, Costa Rica gestapt. Dit land hebben we express overgeslagen in verband met tijd, geld (heel duur) en de vele amerikaanse toeristen.
Vanuit San Jose zijn we dezelfde dag nog met de nachtbus naar Panama City gegaan en daar konden we even lekker tot ons zelf komen. Een fijne stad en een heeeeeeeeeerlijk hostel. Elke avond gekookt, veel filmpjes gekeken, dorm met airco, gratis internet en leuke australische eigenaren. Fantastisch feestje in een casino gehad met gratis eten, drinken en gratis geld om te gokken! Wie bedenkt het. Hier is alleen wel Meikes portemonnee gejat, met bankpas, visa en de nodige dollars. Niet heel handig. Alles geblokkeerd dus de schade valt mee, alleen het geld. Toen de Visa belden bleek er al vier keer getankt te zijn met de creditcard, zeker een taxichauffeur geweest.
In het hostel hebben we veel leuke mensen ontmoet en samen met een Australiër en een Nieuw Zeelander, Cisco en Steven, zijn we met een zeilboot in 6 dagen naar Capurgana in Colombia gevaren! Met een Spaanse kapitein en zijn Colombiaanse vriendin. Wat een belevenis! Heerlijk genoten, dolfijnen en de prachtige stranden van de San Blas eilanden gezien. We hebben een eilanddorp van Kuna indianen bezocht, heel bijzonder. Gebbqt, vissen gevangen, kreeft gegeten, buiten op het dek geslapen etc. En niet ziek geworden! Zie de foto's...
Capurgana is een dorpje net over de grens waar geen wegen lopen. Toevallig was er net een feest aan de gang dus we vielen direct in een Colombiaanse Rumba. Na twee nachten in dit enigsinds gestoorde dorp zijn we gisteren met de boot naar Turbo gegaan en vanuit daar met de bus naar Cartagena. Dit was tot nu toe de meest extreme busrit OOIT! Een zandweg met kuilen en stenen is tot daaraantoe, maar als je dan ook nog een idiote buschaufeeur hebt, en een bankje dat los zit, dan zie je alle hoeken van de bus wel. Veel blauwe plekken dus. Ook zijn we in deze eerste rit al drie keer van de weg gehaald door militairen. Even de bus uit, sommige tassen gecontroleerd en gaan weer. Welcome to Colombia.
Gisteravond laat zijn we aangekomen in Cartagena, een prachtige stad aan de zee. Het weinige dat we tot nu toe van Colombia gezien hebben is zo mooi! Van dit land zijn we het meest onder de indruk. Gelukkig hebben we de tijd om veel meer te zien komende weken.
En.................... onze vrienden uit Oceanië hebben ons net meegevraagd naar een luxe beachresort in Santa Marta!!!!! Een week leven tussen de privestranden, zwembaden, restaurants en barretjes whoehaaaaaaaaaaa! Een beetje tennissen, zwemmen, bowlen (jaja), wij vermaken ons wel. En...: GRATIS! Wat een grap.
Later meer. We hopen dat iedereen leuke vakanties heeft of heeft gehad op de Wadden, op Kreta en in Le La, dat nog niemand falliet is door de crises (waar we niet zoveel van meekrijgen...hihi). En verder dat niemand zn huis is omgewaaid door de herfststormen.
Grote groet vanuit het prachtige en spannende Colombia!
Liefs Werner en Meike
Luxe: Mwhahahhaaa!
Maar eerst wat we beleeft hebben allemaal...
Na Granada ging het eventjes niet zo lekker allemaal. Nicaragua is niet ons meest favoriete land. De mensen, het eten, de hostels en zelfs de prijzen vielen een beetje tegen. Gelukkig hebben we ook leuke dingen beleeft en mooie dingen gezien. In San Juan del Sur, een lelijk surfstadje, zijn we niet zo lang gebleven. Wel zijn we een dag naar een heel mooi strand geweest waar we hebben gebodyboard. Daarna zijn we naar Isla Ometepe gegaan, een eiland van twee vulkanen. Het eerste hotel bleek een oplichtershotel te zijn en na meerdere waarschuwingen van onder andere de locals zelf ('es muy malo aqui!') hebben we ons boeltje snel gepakt. Het tweede hostel, echt de beste die we tegenkwamen, zat vol met kakkerlakken; ook niet zo'n pretje.
De tweede dag was echter geweldig! We hebben een motor gehuurd en zijn het prachtige eiland rondgecrossed. Mooie natuurparken met apen, prachtige stranden en, helaas, een lekke band! Na een paar uur lopen eindelijk iemand gevonden die de band heeft geplakt. De volgende dag zijn we met de boot snel weer naar het vaste land gegaan en in de bus naar San Jose, Costa Rica gestapt. Dit land hebben we express overgeslagen in verband met tijd, geld (heel duur) en de vele amerikaanse toeristen.
Vanuit San Jose zijn we dezelfde dag nog met de nachtbus naar Panama City gegaan en daar konden we even lekker tot ons zelf komen. Een fijne stad en een heeeeeeeeeerlijk hostel. Elke avond gekookt, veel filmpjes gekeken, dorm met airco, gratis internet en leuke australische eigenaren. Fantastisch feestje in een casino gehad met gratis eten, drinken en gratis geld om te gokken! Wie bedenkt het. Hier is alleen wel Meikes portemonnee gejat, met bankpas, visa en de nodige dollars. Niet heel handig. Alles geblokkeerd dus de schade valt mee, alleen het geld. Toen de Visa belden bleek er al vier keer getankt te zijn met de creditcard, zeker een taxichauffeur geweest.
In het hostel hebben we veel leuke mensen ontmoet en samen met een Australiër en een Nieuw Zeelander, Cisco en Steven, zijn we met een zeilboot in 6 dagen naar Capurgana in Colombia gevaren! Met een Spaanse kapitein en zijn Colombiaanse vriendin. Wat een belevenis! Heerlijk genoten, dolfijnen en de prachtige stranden van de San Blas eilanden gezien. We hebben een eilanddorp van Kuna indianen bezocht, heel bijzonder. Gebbqt, vissen gevangen, kreeft gegeten, buiten op het dek geslapen etc. En niet ziek geworden! Zie de foto's...
Capurgana is een dorpje net over de grens waar geen wegen lopen. Toevallig was er net een feest aan de gang dus we vielen direct in een Colombiaanse Rumba. Na twee nachten in dit enigsinds gestoorde dorp zijn we gisteren met de boot naar Turbo gegaan en vanuit daar met de bus naar Cartagena. Dit was tot nu toe de meest extreme busrit OOIT! Een zandweg met kuilen en stenen is tot daaraantoe, maar als je dan ook nog een idiote buschaufeeur hebt, en een bankje dat los zit, dan zie je alle hoeken van de bus wel. Veel blauwe plekken dus. Ook zijn we in deze eerste rit al drie keer van de weg gehaald door militairen. Even de bus uit, sommige tassen gecontroleerd en gaan weer. Welcome to Colombia.
Gisteravond laat zijn we aangekomen in Cartagena, een prachtige stad aan de zee. Het weinige dat we tot nu toe van Colombia gezien hebben is zo mooi! Van dit land zijn we het meest onder de indruk. Gelukkig hebben we de tijd om veel meer te zien komende weken.
En.................... onze vrienden uit Oceanië hebben ons net meegevraagd naar een luxe beachresort in Santa Marta!!!!! Een week leven tussen de privestranden, zwembaden, restaurants en barretjes whoehaaaaaaaaaaa! Een beetje tennissen, zwemmen, bowlen (jaja), wij vermaken ons wel. En...: GRATIS! Wat een grap.
Later meer. We hopen dat iedereen leuke vakanties heeft of heeft gehad op de Wadden, op Kreta en in Le La, dat nog niemand falliet is door de crises (waar we niet zoveel van meekrijgen...hihi). En verder dat niemand zn huis is omgewaaid door de herfststormen.
Grote groet vanuit het prachtige en spannende Colombia!
Liefs Werner en Meike
zondag, september 21, 2008
Guatemala - Honduras - Nicaragua
Klik hier voor de foto's!
Hola guapas!
Hier een teken van leven na een tijdje onbereikbaar te zijn geweest. Er is veel gebeurd, we zijn van Guatemala via Honduras naar Nicaragua gebust, dus veel gezien. Een update!
We zijn 1 week in Xela gebleven en daarna met een flinke kater naar Pananchel aan het mooie Lago Atitlan gereisd. De laatste avond was er een feestje op onze school waarbij iedereen een gerecht uit zijn eigen land moest maken. Wij hebben met een ander Nederlands meisje gevulde eieren gemaakt. Ze vielen goed in de smaak. Ook was er een gratis emmer mojitos, wat de kater misschien verklaard... Het was een spannend ritje naar Pananchel, door de regen was er nogal wat weg weggespoeld. Vanuit Pananchel zijn we met een lancha (snelle taxi-boot) naar San Pedro de Laguna gegaan, een stadje vol met oude, geflipte, veelal duitse hippies. Beregezellig. Spacekoekies in overvloed en daar was de sfeer ook naar. Wij hielden het bij bier en cocktails, die hier he-he-helemaal niks kosten! Na een ochtend heerlijk kayakken en 3 dagen niets doen hebben we ons ertoe weten te zetten onze backpack weer op onze rug te gooien (er blijven hier nogal wat mensen hangen...)
Vervolgens zijn we naar Antigua gegaan, een dure nepstad waar we niet al te veel woorden aan zullen verspillen. Het enige wat we wel even willen vertellen is...: dat onze beenharen zijn verschroeid op een heuse vulkaan!! Wat een belevenis. Twee uur omhoog klauteren over rotsen en lavagesteente en toen waren we bij de lava. Het was zo warm dat je schoenzolen gingen smelten als je te lang op 1 plek bleef staan. We zijn over stromende lava heen gesprongen. Hartstikke gevaarlijk natuurlijk. Dat dat mag zeg. Maar wel een hele bijzondere gewaarwording. Zie de foto´s!
Snel verder naar Lanquin. Hier hebben we in een hutje aan een rivier geslapen en een geweldige excursie gedaan. Klimmen, springen, klauteren en zwemmen in een donkere grot met een brandende kaars tussen de tanden. Niet verdwalen hier, je kan 6 dagen aan een stuk door zwemmen. Moe, voldaan, vol schrammen en blauwe plekken zijn wij er weer uitgekomen. Supergaaf. Daarna innertubing op de rivier en toen naar het mooie Semuc Champey. Heerlijk gezwommen. We hebben leuke mensen ontmoet waarmee we deze week zijn opgetrokken. Met hen zijn we vervolgens op een tweedaagse raftingtrip gegaan richting Rio Dulce. Het raften was leuk en ´s avonds gingen we kamperen in the middle of nowhere aan de rivier. Helaas waren er in deze middle of nowhere ook reuze veel muggen die vooral dol zijn op lekker Meike-bloed. Zonder overdrijven 100 keer gestoken, ondanks liters deet en lagen kleren. Het jeukt nog.
Twee nachtjes in Rio Dulce gebleven. Met een boot naar het hostel, gebouwd op palen in het water. Lekker gerelaxed en lekker gegeten (hemels, een pizza BUFFET! Wie bedenkt het). Afscheid genomen van onze reisgenoten en koers gezet richting Nicaragua. De eerste dag de grens over naar Honduras. We kwamen er bijna niet in omdat we zo stom waren geweest al onze quetzales op te maken. Gelukkig hebben 2 Israeliers betaald voor ons (3 dollar pp). Overnacht in San Pedro Sula, de economische hoofdstad van Honduras, en tevens fastfood hoofdstad. De volgende ochtend/nacht (taxi om 3.45) weer de bus in richting de hoofdstad van Nicaragua: Managua. Niet zo´n fijne plek, gevaarlijk. Snel verder gegaan naar Granada, waar we nu zitten! Wat een verademing. Een heerlijke stad. Mooi, lekker warm, goed voedsel, aan een groot meer en spotgoedkoop. Wat wil je nog meer...
We blijven nog even lekker in Nicaragua hangen en daarna gaan we op naar Panama.
Een zonnige groet uit Granada!
PS: Foto´s volgen morgen!
Hola guapas!
Hier een teken van leven na een tijdje onbereikbaar te zijn geweest. Er is veel gebeurd, we zijn van Guatemala via Honduras naar Nicaragua gebust, dus veel gezien. Een update!
We zijn 1 week in Xela gebleven en daarna met een flinke kater naar Pananchel aan het mooie Lago Atitlan gereisd. De laatste avond was er een feestje op onze school waarbij iedereen een gerecht uit zijn eigen land moest maken. Wij hebben met een ander Nederlands meisje gevulde eieren gemaakt. Ze vielen goed in de smaak. Ook was er een gratis emmer mojitos, wat de kater misschien verklaard... Het was een spannend ritje naar Pananchel, door de regen was er nogal wat weg weggespoeld. Vanuit Pananchel zijn we met een lancha (snelle taxi-boot) naar San Pedro de Laguna gegaan, een stadje vol met oude, geflipte, veelal duitse hippies. Beregezellig. Spacekoekies in overvloed en daar was de sfeer ook naar. Wij hielden het bij bier en cocktails, die hier he-he-helemaal niks kosten! Na een ochtend heerlijk kayakken en 3 dagen niets doen hebben we ons ertoe weten te zetten onze backpack weer op onze rug te gooien (er blijven hier nogal wat mensen hangen...)
Vervolgens zijn we naar Antigua gegaan, een dure nepstad waar we niet al te veel woorden aan zullen verspillen. Het enige wat we wel even willen vertellen is...: dat onze beenharen zijn verschroeid op een heuse vulkaan!! Wat een belevenis. Twee uur omhoog klauteren over rotsen en lavagesteente en toen waren we bij de lava. Het was zo warm dat je schoenzolen gingen smelten als je te lang op 1 plek bleef staan. We zijn over stromende lava heen gesprongen. Hartstikke gevaarlijk natuurlijk. Dat dat mag zeg. Maar wel een hele bijzondere gewaarwording. Zie de foto´s!
Snel verder naar Lanquin. Hier hebben we in een hutje aan een rivier geslapen en een geweldige excursie gedaan. Klimmen, springen, klauteren en zwemmen in een donkere grot met een brandende kaars tussen de tanden. Niet verdwalen hier, je kan 6 dagen aan een stuk door zwemmen. Moe, voldaan, vol schrammen en blauwe plekken zijn wij er weer uitgekomen. Supergaaf. Daarna innertubing op de rivier en toen naar het mooie Semuc Champey. Heerlijk gezwommen. We hebben leuke mensen ontmoet waarmee we deze week zijn opgetrokken. Met hen zijn we vervolgens op een tweedaagse raftingtrip gegaan richting Rio Dulce. Het raften was leuk en ´s avonds gingen we kamperen in the middle of nowhere aan de rivier. Helaas waren er in deze middle of nowhere ook reuze veel muggen die vooral dol zijn op lekker Meike-bloed. Zonder overdrijven 100 keer gestoken, ondanks liters deet en lagen kleren. Het jeukt nog.
Twee nachtjes in Rio Dulce gebleven. Met een boot naar het hostel, gebouwd op palen in het water. Lekker gerelaxed en lekker gegeten (hemels, een pizza BUFFET! Wie bedenkt het). Afscheid genomen van onze reisgenoten en koers gezet richting Nicaragua. De eerste dag de grens over naar Honduras. We kwamen er bijna niet in omdat we zo stom waren geweest al onze quetzales op te maken. Gelukkig hebben 2 Israeliers betaald voor ons (3 dollar pp). Overnacht in San Pedro Sula, de economische hoofdstad van Honduras, en tevens fastfood hoofdstad. De volgende ochtend/nacht (taxi om 3.45) weer de bus in richting de hoofdstad van Nicaragua: Managua. Niet zo´n fijne plek, gevaarlijk. Snel verder gegaan naar Granada, waar we nu zitten! Wat een verademing. Een heerlijke stad. Mooi, lekker warm, goed voedsel, aan een groot meer en spotgoedkoop. Wat wil je nog meer...
We blijven nog even lekker in Nicaragua hangen en daarna gaan we op naar Panama.
Een zonnige groet uit Granada!
PS: Foto´s volgen morgen!
dinsdag, september 02, 2008
Uno, dos, tres... y hablamos español!
Klik hier voor de foto´s!
Hola amigos!
Hier weer een berichtje, dit keer vanuit Guatemala. Na Tulum zijn we (met de verkeerde bus: 8 uur ipv 4) naar Merida gegaan. Een grote, echt Mexicaanse stad. Superleuk. We hebben een fijn hostel gevonden in het centrum, met salsa, hangmatten, een mooie binnentuin en, jaja, een heuse troubadour. Wat een chaos en drukte op straat in Merida, maar iedereen is even vriendelijk. We zijn naar een markt geweest waar we beiden helemaal van slag van waren. Toch wel een cultuurschok. Helemaal verdwaald in de gangetjes, de enige buitenlanders, per ongeluk op kippen of honden stappen, de geur, iew. 's Avonds zijn we bij een soort volksfeest beland. Dans, muziek, klederdracht en lekker eten. Mexico schijnt dus ook een soort Lee Towers te hebben, hilarisch. Helaas was het vreselijk warm in Merida, waardoor slapen niet echt mogelijk was. Zelfs onder 4 ronkende ventilatoren bleef het moeilijk. Na 2 nachtjes hebben we de grote stad dan ook voor gezien gelaten.
Die avond zijn we in de nachtbus (9 uurtjes, 2 fijne in het spaans nagesynchroniseerde Jean Claude films, lekker geslapen) naar Palenque gegaan. Hier hebben we Maya tempels gezien (supermooi!!) en een nacht in de jungle geslapen. Best spannend, je moet maar net weten dat een brulaap precies zo klinkt als een leeuw als er eentje naast je hutje zit te brullen.
Verder vond Meike de spinnen en muggen niet heel erg leuk (verrassend), dus zijn we na 1 nacht en 2 dagen verder gebust naar San Cristobal de las Casas. Tot nog toe onze favoriete stad! Vol met kleur, live muziek en gezelligheid. Heerlijk eten (lang leve de Italiaanse keuken in Mexico) en volop rum en tequila. Wederom een paradijsje voor ons. Omdat de stad op meer dan 2000 meter hoogte ligt was het 's nachts wel bibberen geblazen, zelfs met 4 laagjes trui. Maar na de hitte was dit eigenlijk wel een verademing. Vanuit San Cristobal hebben we een boottocht door de jungle gemaakt. Op een paar meter afstand krokodillen in actie gezien, verder apen, toucans en andere vogels. Heel mooi en spannend.
4 Nachtjes gebleven en toen de eerste grens over: naar Guatemala. 6 uur, 2 buswissels en 1 lekke band later waren we in Quetzaltenango, Xela. Hier zitten we sinds gisteren in een gastgezin en volgen we Spaanse les, SI! Gaat best goed en onze gastmoeder is een schatje. Heerlijk eten 3x per dag. Ei, tortillas, veel koriander, kip, rijst, bananen. We hebben les van 8 uur 's ochtends tot 1 uur smiddags. Dan snel naar huis voor de lunch, de belangrijste maaltijd van de dag, en 's middags studeren in een kroegje, met cerveza uiteraard. We weten nog niet of we 1 of 2 weken blijven.
Waarschijnlijk gaan we na Guatemala op naar Colombia. Maar eerst nog wat van Guatemala zien en bekijken of we bussen of vliegen naar Panama... Later meer!!!
PS: Foto's volgen later deze week, internet is bere-, berelangzaam hier.
PS2: Onze gastmoeder is heus niet liever dan onze echte mammies...
PS3: Maar ze kan wel errug lekker koken
PS4: En we hoeven nooit af te wassen
PS5: We worden heel blij van jullie leuke reacties!
Dikke kus vanuit Xela! Meike en Werner
Hola amigos!
Hier weer een berichtje, dit keer vanuit Guatemala. Na Tulum zijn we (met de verkeerde bus: 8 uur ipv 4) naar Merida gegaan. Een grote, echt Mexicaanse stad. Superleuk. We hebben een fijn hostel gevonden in het centrum, met salsa, hangmatten, een mooie binnentuin en, jaja, een heuse troubadour. Wat een chaos en drukte op straat in Merida, maar iedereen is even vriendelijk. We zijn naar een markt geweest waar we beiden helemaal van slag van waren. Toch wel een cultuurschok. Helemaal verdwaald in de gangetjes, de enige buitenlanders, per ongeluk op kippen of honden stappen, de geur, iew. 's Avonds zijn we bij een soort volksfeest beland. Dans, muziek, klederdracht en lekker eten. Mexico schijnt dus ook een soort Lee Towers te hebben, hilarisch. Helaas was het vreselijk warm in Merida, waardoor slapen niet echt mogelijk was. Zelfs onder 4 ronkende ventilatoren bleef het moeilijk. Na 2 nachtjes hebben we de grote stad dan ook voor gezien gelaten.
Die avond zijn we in de nachtbus (9 uurtjes, 2 fijne in het spaans nagesynchroniseerde Jean Claude films, lekker geslapen) naar Palenque gegaan. Hier hebben we Maya tempels gezien (supermooi!!) en een nacht in de jungle geslapen. Best spannend, je moet maar net weten dat een brulaap precies zo klinkt als een leeuw als er eentje naast je hutje zit te brullen.
Verder vond Meike de spinnen en muggen niet heel erg leuk (verrassend), dus zijn we na 1 nacht en 2 dagen verder gebust naar San Cristobal de las Casas. Tot nog toe onze favoriete stad! Vol met kleur, live muziek en gezelligheid. Heerlijk eten (lang leve de Italiaanse keuken in Mexico) en volop rum en tequila. Wederom een paradijsje voor ons. Omdat de stad op meer dan 2000 meter hoogte ligt was het 's nachts wel bibberen geblazen, zelfs met 4 laagjes trui. Maar na de hitte was dit eigenlijk wel een verademing. Vanuit San Cristobal hebben we een boottocht door de jungle gemaakt. Op een paar meter afstand krokodillen in actie gezien, verder apen, toucans en andere vogels. Heel mooi en spannend.
4 Nachtjes gebleven en toen de eerste grens over: naar Guatemala. 6 uur, 2 buswissels en 1 lekke band later waren we in Quetzaltenango, Xela. Hier zitten we sinds gisteren in een gastgezin en volgen we Spaanse les, SI! Gaat best goed en onze gastmoeder is een schatje. Heerlijk eten 3x per dag. Ei, tortillas, veel koriander, kip, rijst, bananen. We hebben les van 8 uur 's ochtends tot 1 uur smiddags. Dan snel naar huis voor de lunch, de belangrijste maaltijd van de dag, en 's middags studeren in een kroegje, met cerveza uiteraard. We weten nog niet of we 1 of 2 weken blijven.
Waarschijnlijk gaan we na Guatemala op naar Colombia. Maar eerst nog wat van Guatemala zien en bekijken of we bussen of vliegen naar Panama... Later meer!!!
PS: Foto's volgen later deze week, internet is bere-, berelangzaam hier.
PS2: Onze gastmoeder is heus niet liever dan onze echte mammies...
PS3: Maar ze kan wel errug lekker koken
PS4: En we hoeven nooit af te wassen
PS5: We worden heel blij van jullie leuke reacties!
Dikke kus vanuit Xela! Meike en Werner
donderdag, augustus 21, 2008
Na regen komt zonneschijn
Klik hier voor de foto´s!
Hallo!
Drama, drama drama.... Het was klassieke stress op het vliegveld. Aangekomen op Munster Airport hadden we ruimschoots op tijd ingechecked en zaten we rustig met een bakkie koffie te wachten op vertrek. Echter, nadat onze namen door de vertrekhal werden geschald, waren we iets minder rustig. Niet onterecht; ons vliegtuig was defect, oorzaak onbekend. Gelukkig zijn de Duitsers wel in staat een probleem op te lossen en na een klein uurtje reden we dan ook met een taxibusje naar Frankfurt. Niet veel later zaten we dan toch in het vliegtuig richting Cancun: de eerste bestemming.
In Cancun aangekomen was het even wennen met zo`n rugtas achterop bij 35 gr. Na een bustocht en wat zoeken in het centrum vonden we een leuk hostel. Een half uur later zaten we op een terras met een Sol enigzins onder de indruk van de reis die nu echt is begonnen... Toen wouden we ons bed opzoeken in dat leuke hostel, schijn bedriegt dat blijkt maar weer, want we lagen tot 6 ´s ochtends te schudden in ons bed en konden meezingen met oude housenummers waarvan we uberhaupt vergeten waren dat ze bestonden.
De volgende dag vertrokken we naar het backpackers walhallah Tulum. We verblijven op Papaya Playa, een waar paradijs! Ons hutje staat op een parelwit strand aan een hel blauwe zee. Ons huisdieren liggen braaf voor de deur, twee leuke leguanen.
We zijn vandaag even naar de supermarkt geweest voor een flesje Rum om lekker op het strand te nuttigen vanmiddag. Het is een krap bestaan als backpacker, maar echt pittig is dat niet. We vermaken ons dikke prima!
Over een paar nachtjes vertrekken we naar de stad Merida en daarna trekken we de provincie Chiapas in.
Bedankt voor de lieve vliegtuigpakketjes (vooral die hilarische film!!) en al jullie reacties op de site! Superleuk!!
Hasta Luego!
Liefs Werner en Meike
Hallo!
Drama, drama drama.... Het was klassieke stress op het vliegveld. Aangekomen op Munster Airport hadden we ruimschoots op tijd ingechecked en zaten we rustig met een bakkie koffie te wachten op vertrek. Echter, nadat onze namen door de vertrekhal werden geschald, waren we iets minder rustig. Niet onterecht; ons vliegtuig was defect, oorzaak onbekend. Gelukkig zijn de Duitsers wel in staat een probleem op te lossen en na een klein uurtje reden we dan ook met een taxibusje naar Frankfurt. Niet veel later zaten we dan toch in het vliegtuig richting Cancun: de eerste bestemming.
In Cancun aangekomen was het even wennen met zo`n rugtas achterop bij 35 gr. Na een bustocht en wat zoeken in het centrum vonden we een leuk hostel. Een half uur later zaten we op een terras met een Sol enigzins onder de indruk van de reis die nu echt is begonnen... Toen wouden we ons bed opzoeken in dat leuke hostel, schijn bedriegt dat blijkt maar weer, want we lagen tot 6 ´s ochtends te schudden in ons bed en konden meezingen met oude housenummers waarvan we uberhaupt vergeten waren dat ze bestonden.
De volgende dag vertrokken we naar het backpackers walhallah Tulum. We verblijven op Papaya Playa, een waar paradijs! Ons hutje staat op een parelwit strand aan een hel blauwe zee. Ons huisdieren liggen braaf voor de deur, twee leuke leguanen.
We zijn vandaag even naar de supermarkt geweest voor een flesje Rum om lekker op het strand te nuttigen vanmiddag. Het is een krap bestaan als backpacker, maar echt pittig is dat niet. We vermaken ons dikke prima!
Over een paar nachtjes vertrekken we naar de stad Merida en daarna trekken we de provincie Chiapas in.
Bedankt voor de lieve vliegtuigpakketjes (vooral die hilarische film!!) en al jullie reacties op de site! Superleuk!!
Hasta Luego!
Liefs Werner en Meike
maandag, juli 14, 2008
Eindelijk een ticket...
Het is zover! Alle voeten lopen weer, nog eventjes aansterken en dan vertrekken we dinsdag 19 augustus met een enkeltje naar Cancun. De reis kan beginnen... Whoehaaaaaaaaaaaaaaaaa!
dinsdag, juni 10, 2008
Welkom!
Lieve vrienden en familie,
Het is bijna zover en dan gaan we eindelijk op reis. Onze laatste werkdagen zijn aangebroken en over twee weken gaan we al verhuizen. Er zit dus niets anders meer op dan onze backpack achterop te planten en gaan met die banaan!
Hoogstwaarschijnlijk begint onze trip in Mexicoooooooo, Mexihiiiiiiicooooooooooooo! Het land van al mijn drohomen... Jaja, daar dus. Het land van Maya's, tequila en gringo's. Daarna trekken we door Latijns-Amerika naar het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika: Ushuaia. Wat er in de tussentijd gebeurd en waar we langs gaan weet bijna niemand...
We hebben er zin in!
Het is bijna zover en dan gaan we eindelijk op reis. Onze laatste werkdagen zijn aangebroken en over twee weken gaan we al verhuizen. Er zit dus niets anders meer op dan onze backpack achterop te planten en gaan met die banaan!
Hoogstwaarschijnlijk begint onze trip in Mexicoooooooo, Mexihiiiiiiicooooooooooooo! Het land van al mijn drohomen... Jaja, daar dus. Het land van Maya's, tequila en gringo's. Daarna trekken we door Latijns-Amerika naar het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika: Ushuaia. Wat er in de tussentijd gebeurd en waar we langs gaan weet bijna niemand...
We hebben er zin in!
Abonneren op:
Posts (Atom)
