Klik hier voor de foto's. Het zijn er wat veel, maar we konden niet kiezen... Veel kijkplezier!
Zoals de Colombianen zelf zeggen: ´Het enige risico dat je in Colombia loopt is dat je niet meer weg wilt´. En daar zijn wij het zeker mee eens: we blijven nog wel een week of 3...
Na te hebben genoten van de prachtige, romantische stad Cartagena, hebben we ons samen met Cisco en Steven een week ondergedompeld in de luxe van het Zuana Beach Resort. De eerste dag bestond uit: wakker worden, fruitshake maken, fitnessen, zwemmen, lezen, tosties eten, nog een keer zwemmen en lezen, douchen, poolen, koken, kaarten, een biertje en een film. De volgende dagen ook. Heerlijk, maar na een week ´aansterken´ vonden we het ook wel weer tijd om de backpack te pakken en op avontuur te gaan.
We zijn naar een klein vissersdorpje Taganga gegaan waar Werner zijn PADI Open Water Certificate heeft gehaald. Supermooi met zeeschildpadden, octopussen, morenen, kreeften, honderden andere vissen en een heuse HAAI. Jaja, een nurseshark van 3 meter. Dat is toch best spannend...!
Na een kleine week in Taganga te hebben gerelaxed, gesnorkeld, gedoken en gewandeld, zijn we met een lancha (klein bootje) naar het Nationale Park Tayrona gevaren. En dat doen we dus nooit weer... Het was zo gevaarlijk! We zaten met veel te veel mensen in dat kleine bootje en er waren golven van 4 meter. Zonder overdrijven. Als je zo´n golf aan zag komen en boven je uit zag stijgen kreeg je het spaans benauwd en als je bovenop was en naar beneden keek nog erger. En het doet ook best pijn als je van zo´n golf plat omlaag klettert en je daarbij in allerlei bochten moet wringen om je vast te houden zodat je er niet uit valt. Levensgevaarlijk en eens maar nooit weer. Het park was wel heel erg mooi. We sliepen in een soort open toren in hangmatten, boven de zee. Best een eindje klimmen en tot je knieĆ«n door de zee waden om er te komen. ´s Nachts naar de wc gaan was dus geen optie! Verder hebben we hier door de jungle gelopen en prachtige stranden bezocht.
Na dit avontuur zijn we met de nachtbus naar Bucaramanga gegaan en hier kwamen we aan met bevriezingsverschijnselen. Serieus waar, wat ze bezield mag Joost weten, maar die airco hoeft toch niet zo hoog??? In Bucaramanga zijn we direct doorgereisd naar Giron, een prachtig stadje in het begin van de Colombian Highlands. Dat ze hier geen toeristen gewend zijn begrepen we al een beetje doordat er maar 1 hotel en 1 hostel was waar ook nog eens niemand was. Maar wanneer de mensen vervolgens op straat stil blijven staan, elkaar aanstoten en naar je wijzen voel je je soms toch een beetje ongemakkelijk.
Hierna zijn we verder gegaan naar San Gil, waar we een prachtig park bezocht hebben, een soort sprookjesbos leek het wel, en een historich stadje Barichara. Daarna zijn we verder gereisd naar Villa de Leyva. En dat was fijn! Met trots genoemd de mooiste stad van Colombia en daar konden ze nog wel eens gelijk in hebben. We sliepen in een geweldig hostel 20 minuten lopen van de stad boven op een berg. Wakker worden met een prachtig uitzicht en de frisse berglucht. ´s Nachts was best koud op 2200 meter, maar hier was eindelijk een keer een warme douche. We hebben een dag een berg beklommen, een dag gemountainbiked en een prachtige markt bezocht.
Na 5 heerlijke dagen zijn we met de nachtbus via Bogota naar Medellin gegaan. Deze keer goed voorbereid met 6 laagjes bovenkleding, 2 paar sokken, een legging onder Meikes spijkerbroek en een doek over ons hoofd. Het ging, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Gelukkig konden we weer genieten van een mooie actiefilm, deze keer geen Jean Claude Van Damme maar Jackie Chan. Verandering van spijs doet eten.
En nu zijn we dus in Medellin, een moderne stad net boven de Zona Cafetaria (de volgende bestemming). We missen het warme weer wel een beetje, maar jullie hebben het nog minder dus we zullen niet te veel zeuren hierover. In Ecuador gaan we wel weer eens de bergen uit en een strand bezoeken...! En eind december zijn we soweiso in Lima om Bas op te halen die vier weken met ons door Peru gaat reizen. Superleuk!
Nogmaals bedankt voor alle lieve reacties en mailtjes, dat is toch wel erg fijn als je zo lang zo ver weg bent.
Liefs vanuit het prachtige Colombia,
Werner en Meike
donderdag, november 13, 2008
Abonneren op:
Posts (Atom)