En dan is de einddatum wel heel dichtbij. We hebben erg veel zin om iedereen weer te zien, en bitterballen te eten, maar stiekem willen we nog niet zo naar huis.
10 maanden zijn we op pad geweest in 12 landen van Midden- en Zuid-Amerika.
We hebben gereisd met 53 bussen, 13 bootjes, 4 vliegtuigen, 4 treinen en ontelbaar veel taxies en minibusjes.
We hebben geslapen in 69 hostels, op 24 campings, in 12 nachtbussen, 2 vliegtuigen, 2 luxe hotels en op 1 boot.
Met de auto hebben we 13.273 kilometer gereden, 1.518 liter benzine verbruikt en daaraan 945 euries besteed.
Zoals te zien is hebben we gisteren iets teveel tijd gehad om te rekenen, maar dat kwam door een tropische regenbui waardoor we in de kroeg vast zaten (heel vervelend ahum). We zijn inmiddels al bijna 5 weken in Brazilie. Vanuit Rio zijn we naar de Iguazu Falls en het paradijsje Ilha Grande geweest. Nu zijn we terug in Rio en verblijven we in een luxe hotel aan de Copacabana! Kunnen we alvast wennen aan de Hollandse luxe...
Geen grote verhalen meer, enkel nog wat foto´s als afsluiting.
Klik hier voor de foto's...
En dan... tot gauw!
Liefs Meike en Werner
ps. Vluchtnummer Frankfurt - Adam is LH 4676
maandag, juni 01, 2009
vrijdag, april 24, 2009
We zijn er bijna! We zijn er bijna! Maar nog niet helemaal... Kontje blauw!
Klik hier voor de foto's...
Mendoza... En voedsel. Omdat we voor een website recensies schrijven van restaurants hier, moeten we erg veel uiteten. Niet gezond voor de vetribbels, wel erg leuk om te doen (en lekker).
Dan naar Buenos Aires. Een van de eerste dagen hier vielen we direct met onze neus in de boter, of zoals ze hier waarschijnlijk zeggen ´met je neus in de malbec´. Met twee Brazilianen gingen we mee naar een man op een straathoek die nog net 4 kaartjes had voor de totaal en allang uitverkochte voetbalwedstrijd Boca Juniors - River Plate! Wel een beetje spannend want je weet niet of de kaartjes echt zijn en betalen moet je wel, flink. Maar ze waren echt en het was het heel erg waard. Dat is nog een voetbal. Per ongeluk stonden we tussen de harde kern en nu kennen we alle liedjes voor Boca uit ons hoofd! Veel van de wedstrijd zagen we niet door alle vlaggen en paraplu`s voor onze neus, maar bijzonder was het zeker.
Een filmpje van Boca Juniors - River Plate...
Verder is er in Buenos Aires overal waar je kijkt Tango. Gaat iedereen elke avond uit. Heb je het mooie San Telmo, het hippe Palermo, het kleurrijke La Boca, de gaafste boekenwinkel ooit, gekke kerkhofen en iets te veel bars, restaurants, clubs en hondepoep.
Een filmpje van de Tango...
Omdat we niet zo`n zin hadden om nog heel veel volle dagen in de auto te zitten, zijn we via Mendoza in één keer teruggereden naar Santiago. Nog steeds onze lievelingsstad in dit continent! De auto was binnen 2 dagen verkocht voor een mooi prijsje.
En toen was het 30 april. Onze favoriete feestdag. Eerst zijn we naar een borrel op de Nederlandse ambassade geweest, tussen de mensen in driedelig pak. We waren lichtelijk ´underdressed´. Kusje van de ambassadeur, bitterballen, rookworst, haring, paling en satesaus maakten alles goed. Er werd geen alcohol geschonken door het drama dat zich ´s ochtends in Nederland had afgespeeld, maar het Wilhelmus zingen uit volle borst bracht de sfeer er wel in. Bij afscheid kregen de dames aan oranje tulp mee, hoe Nederlands wil je het hebben?! Daarna nog met een groep Hollanders de kroeg in, Koninginnedag: helemaal af.
Een filmpje van Koninginnedag op de ambassade...
Afgelopen dagen zijn we naar Horcón geweest. Een raar hippie vissersdorp waar iedereen de hele dag dronken schijnt te zijn. Hmmm, maar het was lekker weer en we hebben heerlijke vis gegeten (oesters zijn hier helemaal niet duur)! Verder hebben we hier onze Chileense vrienden weer ontmoet en Pepe! De oude man die ons heeft geholpen de auto te kopen. We hebben de nieuwe Manu Chao zien optreden: Juana Fe!
Een filmpje van de Juana Fe...
Zaterdag vliegen we naar Rio de Janeiro, twee weekjes eerder dan gepland zodat we daar nog 5 weken kunnen genieten van de zon! Nu de laatste dagen in Santiago dus. Veel mensen ontmoeten en doei zeggen. Chili is een beetje in ons hart gekropen. Zo´n fijn land!
Mendoza... En voedsel. Omdat we voor een website recensies schrijven van restaurants hier, moeten we erg veel uiteten. Niet gezond voor de vetribbels, wel erg leuk om te doen (en lekker).
Dan naar Buenos Aires. Een van de eerste dagen hier vielen we direct met onze neus in de boter, of zoals ze hier waarschijnlijk zeggen ´met je neus in de malbec´. Met twee Brazilianen gingen we mee naar een man op een straathoek die nog net 4 kaartjes had voor de totaal en allang uitverkochte voetbalwedstrijd Boca Juniors - River Plate! Wel een beetje spannend want je weet niet of de kaartjes echt zijn en betalen moet je wel, flink. Maar ze waren echt en het was het heel erg waard. Dat is nog een voetbal. Per ongeluk stonden we tussen de harde kern en nu kennen we alle liedjes voor Boca uit ons hoofd! Veel van de wedstrijd zagen we niet door alle vlaggen en paraplu`s voor onze neus, maar bijzonder was het zeker.
Een filmpje van Boca Juniors - River Plate...
Verder is er in Buenos Aires overal waar je kijkt Tango. Gaat iedereen elke avond uit. Heb je het mooie San Telmo, het hippe Palermo, het kleurrijke La Boca, de gaafste boekenwinkel ooit, gekke kerkhofen en iets te veel bars, restaurants, clubs en hondepoep.
Een filmpje van de Tango...
Omdat we niet zo`n zin hadden om nog heel veel volle dagen in de auto te zitten, zijn we via Mendoza in één keer teruggereden naar Santiago. Nog steeds onze lievelingsstad in dit continent! De auto was binnen 2 dagen verkocht voor een mooi prijsje.
En toen was het 30 april. Onze favoriete feestdag. Eerst zijn we naar een borrel op de Nederlandse ambassade geweest, tussen de mensen in driedelig pak. We waren lichtelijk ´underdressed´. Kusje van de ambassadeur, bitterballen, rookworst, haring, paling en satesaus maakten alles goed. Er werd geen alcohol geschonken door het drama dat zich ´s ochtends in Nederland had afgespeeld, maar het Wilhelmus zingen uit volle borst bracht de sfeer er wel in. Bij afscheid kregen de dames aan oranje tulp mee, hoe Nederlands wil je het hebben?! Daarna nog met een groep Hollanders de kroeg in, Koninginnedag: helemaal af.
Een filmpje van Koninginnedag op de ambassade...
Afgelopen dagen zijn we naar Horcón geweest. Een raar hippie vissersdorp waar iedereen de hele dag dronken schijnt te zijn. Hmmm, maar het was lekker weer en we hebben heerlijke vis gegeten (oesters zijn hier helemaal niet duur)! Verder hebben we hier onze Chileense vrienden weer ontmoet en Pepe! De oude man die ons heeft geholpen de auto te kopen. We hebben de nieuwe Manu Chao zien optreden: Juana Fe!
Een filmpje van de Juana Fe...
Zaterdag vliegen we naar Rio de Janeiro, twee weekjes eerder dan gepland zodat we daar nog 5 weken kunnen genieten van de zon! Nu de laatste dagen in Santiago dus. Veel mensen ontmoeten en doei zeggen. Chili is een beetje in ons hart gekropen. Zo´n fijn land!
maandag, april 06, 2009
Wijn, steaks en...wijn. Oh ja, en steaks. En hadden we de wijn al genoemd?
Oke, nu een leuker bericht! We zijn in wijnland! Heus. En daar houden we wel van. Dus.
Klik hier voor de foto's...
Na Ushuaia zijn we via Tolhuin Chili weer eens gaan bezoeken. Toen we de boot van Porvenir naar Punta Arenas wilden nemen, ging die niet. Pas de volgende avond. Nu is dat normaliter niet zo erg, maar Porvenir: daar is dus echt niks te doen. We zijn in de enige plek gaan zitten waar bier was en daarna hebben we geslapen bij een tankstation, reuze romantisch. Na Punta Arenas zijn we naar Puerto Natales gegaan, de uitvalsbasis voor Parque Nacional Torres del Paine. We hebben een tent en twee matjes gehuurd en voor de verandering de backpack maar weer eens achterop gehangen en vol goede moed begonnen we in het park aan een twee-daagse hike. Eerst met een ferry naar de overkant want er lopen geen wegen, daarna begon de trip. Wonderschone natuur, bijna geen andere mensen, broodje kaas eten met uitzicht op wat ijsschotsen, heerlijk. Aan het einde van de dag kwamen we uit bij Gletsjer Grey, een hele grote gletsjer, grijs dus. Daar hebben we ons tentJE opgezet en Rum Cola met zelf gevangen gletsjerijs gedronken. Best lekker! Deze avond merkten we helaas ook al dat onze luie lijfen, die eerder een glas wijn dan een wandeling gewend zijn, hele dagen klauteren in de bergen met een backpack achterop niet zo leuk vinden. Werner zijn voet, Meike haar knie en al onze spieren stribbelden aardig tegen. Maar ja, je moet toch terug en lekker warm was het er ook niet... De volgende ochtend ging de wekker om half 7 en zijn we weer terug gelopen. Totaal uitgeput genoten we die avond van een warme douche en van ons matras in de camioneta.
Na nog wat dagen in het park (zonder lopen uiteraard) zijn we Argentinië weer in gegaan: naar El Calafate. Vanaf daar hebben we o.a. de allermooiste gletsjer van de wereld bezocht: De Perito Moreno. Wat een ding, zie de foto´s. Ook hebben we hier de eerste asado gehouden: een barbecue op zijn Argentijns. Er zouden nog vele volgen...
Verder door naar het noorden moesten we overnachten in Gobernador Gregores. ´s Ochtends zat er een briefje onder de ruit van een meisje uit Sicilië en een jongen uit Barcelona die al 2 dagen op een auto aan het wachten waren die naar het noorden ging. Op de route 40 zal je niet snel een file zien, twee tegenliggers per dag is serieus veel. Alle spullen achterin, lifters erbij en verder gingen we. Eerst op naar Parque Nacional Perito Moreno (niet te verwarren met de gletsjer bij El Calafate en ook niet met het plaatsje Perito Moreno, erg logisch die Argentijnen). Het park was supermooi, maar ook met super veel wind en super super koud. Vroeg onder de wol en de volgende dag weer verder. Alleen was de tank leeg en bleek het tankstationnetje niet meer te werken. Na een erg lange zoektocht naar bezine (er waren in de wijde omtrek alleen drie estancia´s) bleek de parkranger ons de benzine van het park te willen schenken! Super, een opluchting. En weer verder op Ruta 40. Eerst langs Cuave de los Manos, grotschilderingen van 9000 jaar oud van voornamelijk linkerhanden. Al rammelend en gaten ontwijkend (asfalt kennen ze heus niet) kwamen we daarna een stilstaande auto tegen. De beste man stond al wat uren te wachten omdat hij twee lekke banden had gehad. Met de twee banden achterin en de man in de auto gingen we knus verder met zijn vijfen.
Uiteindelijk toch Los Antiguos gehaald waar we bij een Nederlands restaurant een Argentijnse steak hebben gegeten met onze vrienden. En de dag erna Chili maar weer eens in voor dan toch nog: de Carretera Austral. En dat was wat. Van Chile Chico tot aan Futalefue, via Murta, Coyhaique, Puerto Cisnes, Puyuhaupi en La Junta. Regen, als het hier regent dan stopt het dus ook niet: niet voor niets regenwoud daar... Het was wel heel mooi, maar in de auto slapen ging niet omdat alles nat was en de weg werd er niet beter op. Verder zaten we nog 2 dagen vast in een of ander gat omdat twee (ja twee) vrachtauto´s de weg blokkerden. De ene kwam in de berm en de andere dacht er langs te kunnen om hem eruit te slepen. Heel fijn. Er waren ook leuke dingen, de natuur en de Duitsers, blijft raar in Chili. En we hebben hier ook wat gaucho´s mee genomen die hun paard kwijt waren! Bere gezellig. Na 7 dagen waren we wel blij om weer in het droge Argentinië te zijn. Via El Bolson en Villa la Angostura, waar we de tweede lekkerste kaasplank ooit hebben gegeten (nummer één blijft Ingolstadt, Duitsland), zijn we door het merengebied naar het mooie weer gereden. Door nationale parken, cañons en soms op heus asfalt. Via Chos Malal, waar we werden gewekt door de politie midden in de nacht, vraag me niet waarom, halfslapend is ons spaans niet zo best, Malarguë en San Rafael zijn we nu al een paar dagen in het heerlijke Mendoza. Dé wijnstad van Argentinië! Elke avond gaat er een malbecje in en de nodige steaks worden gegeten.
En voor degenen die het nog niet wisten: De tickets zijn geboekt! Hoe we de reis begonnen met het lied Mexicooooo Mexihiiiiiiiiicooooooooo! Eindigen we met Riohoooooooooooo de Janeeeeeeeeeirooooooooo! 23 mei vliegen we van Santiago (waar de camioneta verkocht moet worden) naar Brazil. En na drie welverdiende weken op het strand komen we zondag 14 juni om 14.00 uur op Schiphol Airport aan... Hmmm vreemde zaken.
Gelukkig hebben we nog even. In Mendoza blijven we nog een tijdje, vooral om nieuwe spullen te kopen, want we hebben dus niet zoveel meer, en om verzekingszaken te regelen. En daarna moeten de nodige wijntours nog gedaan worden en staan Cordoba, Buenos Aires en de Iguazu Falls nog op het programma.
Later meer. Saludos!
Werner en Meike
Klik hier voor de foto's...
Na Ushuaia zijn we via Tolhuin Chili weer eens gaan bezoeken. Toen we de boot van Porvenir naar Punta Arenas wilden nemen, ging die niet. Pas de volgende avond. Nu is dat normaliter niet zo erg, maar Porvenir: daar is dus echt niks te doen. We zijn in de enige plek gaan zitten waar bier was en daarna hebben we geslapen bij een tankstation, reuze romantisch. Na Punta Arenas zijn we naar Puerto Natales gegaan, de uitvalsbasis voor Parque Nacional Torres del Paine. We hebben een tent en twee matjes gehuurd en voor de verandering de backpack maar weer eens achterop gehangen en vol goede moed begonnen we in het park aan een twee-daagse hike. Eerst met een ferry naar de overkant want er lopen geen wegen, daarna begon de trip. Wonderschone natuur, bijna geen andere mensen, broodje kaas eten met uitzicht op wat ijsschotsen, heerlijk. Aan het einde van de dag kwamen we uit bij Gletsjer Grey, een hele grote gletsjer, grijs dus. Daar hebben we ons tentJE opgezet en Rum Cola met zelf gevangen gletsjerijs gedronken. Best lekker! Deze avond merkten we helaas ook al dat onze luie lijfen, die eerder een glas wijn dan een wandeling gewend zijn, hele dagen klauteren in de bergen met een backpack achterop niet zo leuk vinden. Werner zijn voet, Meike haar knie en al onze spieren stribbelden aardig tegen. Maar ja, je moet toch terug en lekker warm was het er ook niet... De volgende ochtend ging de wekker om half 7 en zijn we weer terug gelopen. Totaal uitgeput genoten we die avond van een warme douche en van ons matras in de camioneta.
Na nog wat dagen in het park (zonder lopen uiteraard) zijn we Argentinië weer in gegaan: naar El Calafate. Vanaf daar hebben we o.a. de allermooiste gletsjer van de wereld bezocht: De Perito Moreno. Wat een ding, zie de foto´s. Ook hebben we hier de eerste asado gehouden: een barbecue op zijn Argentijns. Er zouden nog vele volgen...
Verder door naar het noorden moesten we overnachten in Gobernador Gregores. ´s Ochtends zat er een briefje onder de ruit van een meisje uit Sicilië en een jongen uit Barcelona die al 2 dagen op een auto aan het wachten waren die naar het noorden ging. Op de route 40 zal je niet snel een file zien, twee tegenliggers per dag is serieus veel. Alle spullen achterin, lifters erbij en verder gingen we. Eerst op naar Parque Nacional Perito Moreno (niet te verwarren met de gletsjer bij El Calafate en ook niet met het plaatsje Perito Moreno, erg logisch die Argentijnen). Het park was supermooi, maar ook met super veel wind en super super koud. Vroeg onder de wol en de volgende dag weer verder. Alleen was de tank leeg en bleek het tankstationnetje niet meer te werken. Na een erg lange zoektocht naar bezine (er waren in de wijde omtrek alleen drie estancia´s) bleek de parkranger ons de benzine van het park te willen schenken! Super, een opluchting. En weer verder op Ruta 40. Eerst langs Cuave de los Manos, grotschilderingen van 9000 jaar oud van voornamelijk linkerhanden. Al rammelend en gaten ontwijkend (asfalt kennen ze heus niet) kwamen we daarna een stilstaande auto tegen. De beste man stond al wat uren te wachten omdat hij twee lekke banden had gehad. Met de twee banden achterin en de man in de auto gingen we knus verder met zijn vijfen.
Uiteindelijk toch Los Antiguos gehaald waar we bij een Nederlands restaurant een Argentijnse steak hebben gegeten met onze vrienden. En de dag erna Chili maar weer eens in voor dan toch nog: de Carretera Austral. En dat was wat. Van Chile Chico tot aan Futalefue, via Murta, Coyhaique, Puerto Cisnes, Puyuhaupi en La Junta. Regen, als het hier regent dan stopt het dus ook niet: niet voor niets regenwoud daar... Het was wel heel mooi, maar in de auto slapen ging niet omdat alles nat was en de weg werd er niet beter op. Verder zaten we nog 2 dagen vast in een of ander gat omdat twee (ja twee) vrachtauto´s de weg blokkerden. De ene kwam in de berm en de andere dacht er langs te kunnen om hem eruit te slepen. Heel fijn. Er waren ook leuke dingen, de natuur en de Duitsers, blijft raar in Chili. En we hebben hier ook wat gaucho´s mee genomen die hun paard kwijt waren! Bere gezellig. Na 7 dagen waren we wel blij om weer in het droge Argentinië te zijn. Via El Bolson en Villa la Angostura, waar we de tweede lekkerste kaasplank ooit hebben gegeten (nummer één blijft Ingolstadt, Duitsland), zijn we door het merengebied naar het mooie weer gereden. Door nationale parken, cañons en soms op heus asfalt. Via Chos Malal, waar we werden gewekt door de politie midden in de nacht, vraag me niet waarom, halfslapend is ons spaans niet zo best, Malarguë en San Rafael zijn we nu al een paar dagen in het heerlijke Mendoza. Dé wijnstad van Argentinië! Elke avond gaat er een malbecje in en de nodige steaks worden gegeten.
En voor degenen die het nog niet wisten: De tickets zijn geboekt! Hoe we de reis begonnen met het lied Mexicooooo Mexihiiiiiiiiicooooooooo! Eindigen we met Riohoooooooooooo de Janeeeeeeeeeirooooooooo! 23 mei vliegen we van Santiago (waar de camioneta verkocht moet worden) naar Brazil. En na drie welverdiende weken op het strand komen we zondag 14 juni om 14.00 uur op Schiphol Airport aan... Hmmm vreemde zaken.
Gelukkig hebben we nog even. In Mendoza blijven we nog een tijdje, vooral om nieuwe spullen te kopen, want we hebben dus niet zoveel meer, en om verzekingszaken te regelen. En daarna moeten de nodige wijntours nog gedaan worden en staan Cordoba, Buenos Aires en de Iguazu Falls nog op het programma.
Later meer. Saludos!
Werner en Meike
zondag, april 05, 2009
Hellup!
We wilden vandaag een nieuw berichtje plaatsen, maar dat moet even op zich laten wachten helaas...
Ze hebben ingebroken in onze lieve auto, en onze hele backpacks zijn weg! Bijna geen kleren meer... Gelukkig hadden we wat kostbare zaken zoals papieren bij ons dus die zijn gered, maar wel heel erg vervelend. Nou ja, niks aan te doen. Op naar de politie en hopen dat de verzekering wat dekt...
De mensen die het vreselijk met ons te doen hebben, kunnen storten op GIRO 55555: ´help Julio en Ike terug naar Holland in meer dan een onderbroek´. Of op onze bankrekening natuurlijk.
Later een leuker bericht!
Liefs twee arme EPPIES
Ze hebben ingebroken in onze lieve auto, en onze hele backpacks zijn weg! Bijna geen kleren meer... Gelukkig hadden we wat kostbare zaken zoals papieren bij ons dus die zijn gered, maar wel heel erg vervelend. Nou ja, niks aan te doen. Op naar de politie en hopen dat de verzekering wat dekt...
De mensen die het vreselijk met ons te doen hebben, kunnen storten op GIRO 55555: ´help Julio en Ike terug naar Holland in meer dan een onderbroek´. Of op onze bankrekening natuurlijk.
Later een leuker bericht!
Liefs twee arme EPPIES
donderdag, maart 05, 2009
Vakantieman?! Koud he?!
Het leven in een pick-up is ronduit gemakkelijk...
- Wij zien echt niet alleen maar dode konijnen.
- We gebruiken echt geen rol ducktape per week.
- We hoeven echt niet te krabben ´s ochtends.
- We slapen echt niet onder een molton.
- En we knippen ook echt niet onze eigen haren.
- Verder zijn we echt niet zonder benzine gestrand in een mini-dorp.
- We slapen ook heus niet met een muts op en twee paar sokken aan als je dat soms dacht.
- We eten ´s avonds ook echt wel meer dan wijn en brood met droge worst voorin de auto.
- Verder zijn de wegen hier uitmuntend!
- Om over de bewegwijzering maar niet te spreken.
- En heel Chili denkt ook echt niet dat we Duitsers zijn.
- En de Argentijnse politie haalt ons ook heus niet bij elke controle van de weg door onze Chileense nummerplaat.
Kortom, het leven is heerlijk zo. We houden het nog wel even vol (als de Camionetta dat nu ook maar doet...).
We hebben na Santiago, de mooie gekleurde havenstad Valparaiso aangedaan en vervolgens Laguna Verde, de surfplaats Pichelemu, het gaucho-gehucht Rari, Chillan, Vilcun, Villarica, Lican Ray, de nacht van Valdivia, het pitoresque Ensanada, good old Puerto Montt, Villa la Angustura, Bariloche, El Bolson, Gobernador Costa, Puerto San Julian en Sombrero. In de stad Chillan hebben we Meike´s verjaardag uiterst goed gevierd met een luxe hotel en heerlijk eten. Verder hebben we mooie off-road wegen gereden en prachtige watervallen gezien. De foto´s vertellen de rest wel!
Klik hier voor de foto's...
Na heel wat kilometers zijn we nu aan het einde van de wereld beland, in Ushuaia! Het zuidelijkste puntje van onze reis. We zijn hier snel naartoe gescheurd omdat de winter er hier rap aankomt en het seizoen op zijn einde loopt. We wouden eigenlijk via de Carretera Austral, de supermooie, enige en onverharde weg in Zuid-Chili, naar het zuiden rijden, maar door de uitbarsting van de vulkaan Chaiten werd onze route geblokkeerd. Vanaf Puerto Montt moesten we daardoor weer omhoog om bij Bariloche de grens over te gaan. Vanaf daar zijn we in 5 dagen naar beneden gecrosst en volgende week trekken we rustig weer richting noorden, naar het warmere weer.
Later meer muchachos!
Liefs Werner en Meike
donderdag, februari 12, 2009
Onaardse zaken en een Nissan...
Santiago, onverwachts een heerlijke stad. Een kruizing tussen Madrid en Berlijn, brede lanen, mooie parken en pleinen, aardige mensen en een heuse metro! Wat een verschil met Bolivia...
Na La Paz zijn we via Oruro met de trein naar Uyuni gegaan, waar we een 3-daagse tour door het onwerkelijke landschap daar hebben geboekt, eindigend in San Pedro de Atacama, in Chili. Het was bijzonder en werkelijk waar fantastisch... De groep was super, twee zussen uit Schotland, een Argentijn, een Oostenrijker, een Boliviaanse gids en chauffeur en Julio en Ike. Er was zoveel te zien, van woestijn tot laguna tot zoutvlaktes tot flamingo´s tot vulkanen. De foto´s mogen de rest van het werk doen. De tweede dag werden we helaas overvallen door 4 lekke banden, waardoor het een 4-daagse tour werd. Het mocht de pret niet drukken. Met stenen en lege waterflessen kun je je best urenlang vermaken in de woestijn.
Klik hier voor de foto's van de tour...
Na San Pedro zijn we met de bus in 24 uur naar Santiago gereden en hier zijn we nu een week. Samen met Pepe, een Chileense automonteur van 76 jaar oud, zijn we 2 dagen op pad geweest en we hebben een......................:
NISSAN D12 PICKUP MET HARDTOP GEKOCHT! Whoehaaaa!
Pepe is een schat van een man, hij wou geen cent hebben voor alle hulp en een kado was moeilijk aan te nemen. Bij het afscheid moest ie huilen... Maar over ... dagen/weken/maanden/jaren zien we de beste man weer en drinken we een bakkie saampjes.
Het matras ligt al achterin, de papieren zijn binnen en morgenvroeg zetten we verder koers naar het zuiden; op naar het einde van de wereld!!
Na La Paz zijn we via Oruro met de trein naar Uyuni gegaan, waar we een 3-daagse tour door het onwerkelijke landschap daar hebben geboekt, eindigend in San Pedro de Atacama, in Chili. Het was bijzonder en werkelijk waar fantastisch... De groep was super, twee zussen uit Schotland, een Argentijn, een Oostenrijker, een Boliviaanse gids en chauffeur en Julio en Ike. Er was zoveel te zien, van woestijn tot laguna tot zoutvlaktes tot flamingo´s tot vulkanen. De foto´s mogen de rest van het werk doen. De tweede dag werden we helaas overvallen door 4 lekke banden, waardoor het een 4-daagse tour werd. Het mocht de pret niet drukken. Met stenen en lege waterflessen kun je je best urenlang vermaken in de woestijn.
Klik hier voor de foto's van de tour...
Na San Pedro zijn we met de bus in 24 uur naar Santiago gereden en hier zijn we nu een week. Samen met Pepe, een Chileense automonteur van 76 jaar oud, zijn we 2 dagen op pad geweest en we hebben een......................:
NISSAN D12 PICKUP MET HARDTOP GEKOCHT! Whoehaaaa!
Pepe is een schat van een man, hij wou geen cent hebben voor alle hulp en een kado was moeilijk aan te nemen. Bij het afscheid moest ie huilen... Maar over ... dagen/weken/maanden/jaren zien we de beste man weer en drinken we een bakkie saampjes.
Het matras ligt al achterin, de papieren zijn binnen en morgenvroeg zetten we verder koers naar het zuiden; op naar het einde van de wereld!!
zondag, januari 25, 2009
Met Bas van Lima naar La Paz!
Klik hier voor de foto's...Veuls te veul, we weten het het, maar door een gebrek aan tijd en internet sneller dan 22kb per minuut is t niet anders!
En toen was de maand met Bas helaas alweer om. En het was zo leuk!!! We hebben zoveel moois en leuks gedaan met z´n drieën, dat het moeilijk is waar te beginnen en niet een verhaal van 6 kantjes te typen... We proberen het kort en vanaf het begin!
Lima
Bas ophalen, grote knuffels, pepernoten eten, eindelijk weer broodjes pindakaas!
Bas knipt zijn blonde lokken eraf! En verbrand z´n oortjes een beetje, een beetje boel. Maar dat overkomt iedereen wel eens. En na drie keer vervellen in 4 weken zie je er niets meer van...
Door de stad slenteren en ijsjes eten.
De collectieve waanzin van het Peruaanse verkeer… Men toetert graag. De claxon wordt niet alleen gebruikt voor noodsituaties, maar ook als de Peruaan een kruising nadert, of een andere deelnemer aan het verkeer, of gewoon omdat die toeter er nou eenmaal toch op zit…
Oud en Nieuw: een ronduit bijzonder feest. Champagne, alles in het geel - inclusief ons ondergoed - voor geluk in 2009. Fluitjes en slingers. Feesten en dansen met het personeel. 1000 vrienden gemaakt. En een vijand hier en daar.
Paracas
Met een bootje naar Islas Ballestas, ook wel de ¨Poor Man´s Gallapagos¨ genoemd, overweldigend! Miljoenen vogels, walrussen, zeeleeuwen, zeehonden, zeekoeien, pelikanen, pinguïns. Niet weten waar je kijken moet...
Woestijn: zand, zand, zand. Flamingo´s en fossielen.
Nazca
Aangekomen in het donker. Nazca bij nacht is: chaos, stof, toeterende auto’s, kraampjes, veel mensen, straathonden en allerlei geuren.
In een piepklein vliegtuigje over de Nazcalijnen. Heel bijzonder. Omdat er wat dingen mis gingen kregen we 10 extra minuten in de lucht. Na verschillende zakjes gevuld te hebben met ons ontbijt vonden we dit toch niet meer zo nodig...
Zwemmen in een prachtig zwembad!
Arequipa
Fantastische stad, de ¨witte stad¨ van Peru. Wijntjes drinken op een balkon met uitzicht over het prachtige plein.
Proosten op leven en dood. Daarna Werner´s verjaardag uiterst optimaal gevierd. Zingen en dansen met Peruanen, iets te veel Cuba Libres...
Downhill mountainbiken van de Chachani vulkaan. Van 5080 meter tot 2300 meter tussen de lama´s, rotsen en afgronden door naar beneden roetsjen. Over-de-kop-vliegen. Wonderschoon! Spierpijn...
Vreselijk gerelaxed op ons privé dakterras met uitzicht op besneeuwde El Misti.
Prachtig klooster bezocht, vol kleuren en bloemen.
Colca Canyon
Eén van de minder leuke busritjes, maar zeker de moeite waard. Eerste dag naar Cabanaconde, lama´s, vicuña´s en alpaca´s, eten bij haardvuur, koud! Volgende ochtend prachtige wandeling door de canyon gemaakt en meerdere condors gespot.
Naderend noodweer: liften achterin een pick-up.
Dan naar Chivay, raar dorp. Vanaf 7 uur ´s ochtends keiharde muziek in het hele dorp vanuit reuze luidsprekers. Pfff, vroeg wakker.
Nog zo´n schitterende wandeling gemaakt.
Voldaan terug naar Arequipa.
Cusco
Ziek... Hoogte dan toch? Net op tijd beter voor Machu Picchu.
Met de taxi naar Ollantaytambo. Mooie ruïnes. Smerige burgers. Coca thee.
Dan ´s avonds in de trein naar Aguas Calientes, het startpunt voor de Machu Picchu.
Volgende ochtend om 4 uur op. In eerste bus omhoog. Rennen naar de Huanyu Picchu, een berg naast Machu Picchu met prachtig uitzicht op de ruïnes, waar maar 400 mensen per dag op mogen klimmen. Gelukt! Heel erg zwaar, maar een onbeschrijfelijke ervaring, zo mooi! En een beetje gevaarlijk. Met pijn in de benen rest van MP bekeken. Groots en overweldigend. Kolibries.
Dan weer met de bus omlaag voor de trein... Die niet ging! Boerenprotesten, treinrails vernield. Uren wachten op het station, dan eindelijk treinen voor de 1000-en gestrande toeristen. Chaos in Ollantaytambo. Niet genoeg vervoer naar Cusco. Toch in een taxi gewurmd. Wegen geblokkeerd, stenen en brandende boomstammen op de weg. Om half 3 ´s nachts in Cusco: reservering hotel weg! Half 4 nieuw hotel gevonden en slapen, slapen, slapen...
Bas neemt ons mee uiteten! Gevulde alpaca, en andere goddelijke gerechten. En de nodige flesjes wijn natuurlijk...
Copacabana
¨Her name was Lola, she was a dancer... Copa- Copacabaaaaaaaaana!¨ 5 dagen verdient uitrusten in het Boliviaanse Copacabana en dit liedje neuriën.
Een oh zo fijne suite (jaja..) bovenop een berg met panorama-uitzicht over het titicacameer, planten in de badkamer, hangmatten binnen en buiten, jacuzzi in de tuin!!! Dat kan dus in het goedkope Bolivia.
Meerdere mooie wandelingen gemaakt. Heerlijk gegeten, kaasfondue, het kan hier allemaal.
Nog meer vrienden gemaakt. Wijn en chippies en lezen in de jacuzzi.
Overvloed aan Argentijnen, leuk.
Kijken naar het zegenen van auto´s, bussen en vrachtwagens. Bloemen, bier en wierook. Een rare traditie.
Inaugeratie van Obama kijken, super speech!
La Paz
Bus op de pont, mensen in de boot, op weg naar La Paz.
Hele land blijkt 3 dagen drooggelegd voor komend referendum over nieuwe grondwet. Geen Al Capone gevonden helaas.
Geen drankjes...? Of toch wel? Illegale bierfeestjes in het hostel, bbq erbij, uitzicht op stad en bergen. Gezegend worden door een mannelijke heks… Helemaal af.
Bolivia is arm, heel arm. Veel oude mensen bedelen op straat. Muntjes op zak om wat te helpen. Heksenmarkt met opgezette lamafoetussen en dierenvellen. Coca-museum. Bijzondere stad.
Dan moet Bas alweer terug... zo jammer!!! Het is zo´n fijne maand geweest waarin we zoveel beleeft hebben. Onvergetelijk. Eerst nog een hindernis overwinnen. De dag van vertrek is de dag van het referendum. Geen verkeer in de hele stad! Toestemming vragen aan de regering voor taxi. Toch gelukt...
En dan uitzwaaien met een paar traantjes. Maar deze maand neemt niemand ons meer af!
En toen was de maand met Bas helaas alweer om. En het was zo leuk!!! We hebben zoveel moois en leuks gedaan met z´n drieën, dat het moeilijk is waar te beginnen en niet een verhaal van 6 kantjes te typen... We proberen het kort en vanaf het begin!
Lima
Bas ophalen, grote knuffels, pepernoten eten, eindelijk weer broodjes pindakaas!
Bas knipt zijn blonde lokken eraf! En verbrand z´n oortjes een beetje, een beetje boel. Maar dat overkomt iedereen wel eens. En na drie keer vervellen in 4 weken zie je er niets meer van...
Door de stad slenteren en ijsjes eten.
De collectieve waanzin van het Peruaanse verkeer… Men toetert graag. De claxon wordt niet alleen gebruikt voor noodsituaties, maar ook als de Peruaan een kruising nadert, of een andere deelnemer aan het verkeer, of gewoon omdat die toeter er nou eenmaal toch op zit…
Oud en Nieuw: een ronduit bijzonder feest. Champagne, alles in het geel - inclusief ons ondergoed - voor geluk in 2009. Fluitjes en slingers. Feesten en dansen met het personeel. 1000 vrienden gemaakt. En een vijand hier en daar.
Paracas
Met een bootje naar Islas Ballestas, ook wel de ¨Poor Man´s Gallapagos¨ genoemd, overweldigend! Miljoenen vogels, walrussen, zeeleeuwen, zeehonden, zeekoeien, pelikanen, pinguïns. Niet weten waar je kijken moet...
Woestijn: zand, zand, zand. Flamingo´s en fossielen.
Nazca
Aangekomen in het donker. Nazca bij nacht is: chaos, stof, toeterende auto’s, kraampjes, veel mensen, straathonden en allerlei geuren.
In een piepklein vliegtuigje over de Nazcalijnen. Heel bijzonder. Omdat er wat dingen mis gingen kregen we 10 extra minuten in de lucht. Na verschillende zakjes gevuld te hebben met ons ontbijt vonden we dit toch niet meer zo nodig...
Zwemmen in een prachtig zwembad!
Arequipa
Fantastische stad, de ¨witte stad¨ van Peru. Wijntjes drinken op een balkon met uitzicht over het prachtige plein.
Proosten op leven en dood. Daarna Werner´s verjaardag uiterst optimaal gevierd. Zingen en dansen met Peruanen, iets te veel Cuba Libres...
Downhill mountainbiken van de Chachani vulkaan. Van 5080 meter tot 2300 meter tussen de lama´s, rotsen en afgronden door naar beneden roetsjen. Over-de-kop-vliegen. Wonderschoon! Spierpijn...
Vreselijk gerelaxed op ons privé dakterras met uitzicht op besneeuwde El Misti.
Prachtig klooster bezocht, vol kleuren en bloemen.
Colca Canyon
Eén van de minder leuke busritjes, maar zeker de moeite waard. Eerste dag naar Cabanaconde, lama´s, vicuña´s en alpaca´s, eten bij haardvuur, koud! Volgende ochtend prachtige wandeling door de canyon gemaakt en meerdere condors gespot.
Naderend noodweer: liften achterin een pick-up.
Dan naar Chivay, raar dorp. Vanaf 7 uur ´s ochtends keiharde muziek in het hele dorp vanuit reuze luidsprekers. Pfff, vroeg wakker.
Nog zo´n schitterende wandeling gemaakt.
Voldaan terug naar Arequipa.
Cusco
Ziek... Hoogte dan toch? Net op tijd beter voor Machu Picchu.
Met de taxi naar Ollantaytambo. Mooie ruïnes. Smerige burgers. Coca thee.
Dan ´s avonds in de trein naar Aguas Calientes, het startpunt voor de Machu Picchu.
Volgende ochtend om 4 uur op. In eerste bus omhoog. Rennen naar de Huanyu Picchu, een berg naast Machu Picchu met prachtig uitzicht op de ruïnes, waar maar 400 mensen per dag op mogen klimmen. Gelukt! Heel erg zwaar, maar een onbeschrijfelijke ervaring, zo mooi! En een beetje gevaarlijk. Met pijn in de benen rest van MP bekeken. Groots en overweldigend. Kolibries.
Dan weer met de bus omlaag voor de trein... Die niet ging! Boerenprotesten, treinrails vernield. Uren wachten op het station, dan eindelijk treinen voor de 1000-en gestrande toeristen. Chaos in Ollantaytambo. Niet genoeg vervoer naar Cusco. Toch in een taxi gewurmd. Wegen geblokkeerd, stenen en brandende boomstammen op de weg. Om half 3 ´s nachts in Cusco: reservering hotel weg! Half 4 nieuw hotel gevonden en slapen, slapen, slapen...
Bas neemt ons mee uiteten! Gevulde alpaca, en andere goddelijke gerechten. En de nodige flesjes wijn natuurlijk...
Copacabana
¨Her name was Lola, she was a dancer... Copa- Copacabaaaaaaaaana!¨ 5 dagen verdient uitrusten in het Boliviaanse Copacabana en dit liedje neuriën.
Een oh zo fijne suite (jaja..) bovenop een berg met panorama-uitzicht over het titicacameer, planten in de badkamer, hangmatten binnen en buiten, jacuzzi in de tuin!!! Dat kan dus in het goedkope Bolivia.
Meerdere mooie wandelingen gemaakt. Heerlijk gegeten, kaasfondue, het kan hier allemaal.
Nog meer vrienden gemaakt. Wijn en chippies en lezen in de jacuzzi.
Overvloed aan Argentijnen, leuk.
Kijken naar het zegenen van auto´s, bussen en vrachtwagens. Bloemen, bier en wierook. Een rare traditie.
Inaugeratie van Obama kijken, super speech!
La Paz
Bus op de pont, mensen in de boot, op weg naar La Paz.
Hele land blijkt 3 dagen drooggelegd voor komend referendum over nieuwe grondwet. Geen Al Capone gevonden helaas.
Geen drankjes...? Of toch wel? Illegale bierfeestjes in het hostel, bbq erbij, uitzicht op stad en bergen. Gezegend worden door een mannelijke heks… Helemaal af.
Bolivia is arm, heel arm. Veel oude mensen bedelen op straat. Muntjes op zak om wat te helpen. Heksenmarkt met opgezette lamafoetussen en dierenvellen. Coca-museum. Bijzondere stad.
Dan moet Bas alweer terug... zo jammer!!! Het is zo´n fijne maand geweest waarin we zoveel beleeft hebben. Onvergetelijk. Eerst nog een hindernis overwinnen. De dag van vertrek is de dag van het referendum. Geen verkeer in de hele stad! Toestemming vragen aan de regering voor taxi. Toch gelukt...
En dan uitzwaaien met een paar traantjes. Maar deze maand neemt niemand ons meer af!
Abonneren op:
Posts (Atom)
