Julio & Ike

We'll be back!!!

2010-01-27T18:37:00.003+01:00

Nobody knows how and when...but we'll be back on track before you know!

Tot sinas

2009-06-01T15:40:00.012+02:00

En dan is de einddatum wel heel dichtbij. We hebben erg veel zin om iedereen weer te zien, en bitterballen te eten, maar stiekem willen we nog niet zo naar huis.

10 maanden zijn we op pad geweest in 12 landen van Midden- en Zuid-Amerika.

We hebben gereisd met 53 bussen, 13 bootjes, 4 vliegtuigen, 4 treinen en ontelbaar veel taxies en minibusjes.

We hebben geslapen in 69 hostels, op 24 campings, in 12 nachtbussen, 2 vliegtuigen, 2 luxe hotels en op 1 boot.

Met de auto hebben we 13.273 kilometer gereden, 1.518 liter benzine verbruikt en daaraan 945 euries besteed.

Zoals te zien is hebben we gisteren iets teveel tijd gehad om te rekenen, maar dat kwam door een tropische regenbui waardoor we in de kroeg vast zaten (heel vervelend ahum). We zijn inmiddels al bijna 5 weken in Brazilie. Vanuit Rio zijn we naar de Iguazu Falls en het paradijsje Ilha Grande geweest. Nu zijn we terug in Rio en verblijven we in een luxe hotel aan de Copacabana! Kunnen we alvast wennen aan de Hollandse luxe...

Geen grote verhalen meer, enkel nog wat foto´s als afsluiting.

Klik hier voor de foto's...

En dan... tot gauw!

Liefs Meike en Werner

ps. Vluchtnummer Frankfurt - Adam is LH 4676

We zijn er bijna! We zijn er bijna! Maar nog niet helemaal... Kontje blauw!

2009-04-24T16:08:00.018+02:00

Klik hier voor de foto's...

Mendoza... En voedsel. Omdat we voor een website recensies schrijven van restaurants hier, moeten we erg veel uiteten. Niet gezond voor de vetribbels, wel erg leuk om te doen (en lekker).

Dan naar Buenos Aires. Een van de eerste dagen hier vielen we direct met onze neus in de boter, of zoals ze hier waarschijnlijk zeggen ´met je neus in de malbec´. Met twee Brazilianen gingen we mee naar een man op een straathoek die nog net 4 kaartjes had voor de totaal en allang uitverkochte voetbalwedstrijd Boca Juniors - River Plate! Wel een beetje spannend want je weet niet of de kaartjes echt zijn en betalen moet je wel, flink. Maar ze waren echt en het was het heel erg waard. Dat is nog een voetbal. Per ongeluk stonden we tussen de harde kern en nu kennen we alle liedjes voor Boca uit ons hoofd! Veel van de wedstrijd zagen we niet door alle vlaggen en paraplu`s voor onze neus, maar bijzonder was het zeker.

Een filmpje van Boca Juniors - River Plate...

Verder is er in Buenos Aires overal waar je kijkt Tango. Gaat iedereen elke avond uit. Heb je het mooie San Telmo, het hippe Palermo, het kleurrijke La Boca, de gaafste boekenwinkel ooit, gekke kerkhofen en iets te veel bars, restaurants, clubs en hondepoep.

Een filmpje van de Tango...

Omdat we niet zo`n zin hadden om nog heel veel volle dagen in de auto te zitten, zijn we via Mendoza in één keer teruggereden naar Santiago. Nog steeds onze lievelingsstad in dit continent! De auto was binnen 2 dagen verkocht voor een mooi prijsje.

En toen was het 30 april. Onze favoriete feestdag. Eerst zijn we naar een borrel op de Nederlandse ambassade geweest, tussen de mensen in driedelig pak. We waren lichtelijk ´underdressed´. Kusje van de ambassadeur, bitterballen, rookworst, haring, paling en satesaus maakten alles goed. Er werd geen alcohol geschonken door het drama dat zich ´s ochtends in Nederland had afgespeeld, maar het Wilhelmus zingen uit volle borst bracht de sfeer er wel in. Bij afscheid kregen de dames aan oranje tulp mee, hoe Nederlands wil je het hebben?! Daarna nog met een groep Hollanders de kroeg in, Koninginnedag: helemaal af.

Een filmpje van Koninginnedag op de ambassade...

Afgelopen dagen zijn we naar Horcón geweest. Een raar hippie vissersdorp waar iedereen de hele dag dronken schijnt te zijn. Hmmm, maar het was lekker weer en we hebben heerlijke vis gegeten (oesters zijn hier helemaal niet duur)! Verder hebben we hier onze Chileense vrienden weer ontmoet en Pepe! De oude man die ons heeft geholpen de auto te kopen. We hebben de nieuwe Manu Chao zien optreden: Juana Fe!

Een filmpje van de Juana Fe...

Zaterdag vliegen we naar Rio de Janeiro, twee weekjes eerder dan gepland zodat we daar nog 5 weken kunnen genieten van de zon! Nu de laatste dagen in Santiago dus. Veel mensen ontmoeten en doei zeggen. Chili is een beetje in ons hart gekropen. Zo´n fijn land!

Wijn, steaks en...wijn. Oh ja, en steaks. En hadden we de wijn al genoemd?

2009-04-06T20:56:00.011+02:00

Oke, nu een leuker bericht! We zijn in wijnland! Heus. En daar houden we wel van. Dus.

Klik hier voor de foto's...

Na Ushuaia zijn we via Tolhuin Chili weer eens gaan bezoeken. Toen we de boot van Porvenir naar Punta Arenas wilden nemen, ging die niet. Pas de volgende avond. Nu is dat normaliter niet zo erg, maar Porvenir: daar is dus echt niks te doen. We zijn in de enige plek gaan zitten waar bier was en daarna hebben we geslapen bij een tankstation, reuze romantisch. Na Punta Arenas zijn we naar Puerto Natales gegaan, de uitvalsbasis voor Parque Nacional Torres del Paine. We hebben een tent en twee matjes gehuurd en voor de verandering de backpack maar weer eens achterop gehangen en vol goede moed begonnen we in het park aan een twee-daagse hike. Eerst met een ferry naar de overkant want er lopen geen wegen, daarna begon de trip. Wonderschone natuur, bijna geen andere mensen, broodje kaas eten met uitzicht op wat ijsschotsen, heerlijk. Aan het einde van de dag kwamen we uit bij Gletsjer Grey, een hele grote gletsjer, grijs dus. Daar hebben we ons tentJE opgezet en Rum Cola met zelf gevangen gletsjerijs gedronken. Best lekker! Deze avond merkten we helaas ook al dat onze luie lijfen, die eerder een glas wijn dan een wandeling gewend zijn, hele dagen klauteren in de bergen met een backpack achterop niet zo leuk vinden. Werner zijn voet, Meike haar knie en al onze spieren stribbelden aardig tegen. Maar ja, je moet toch terug en lekker warm was het er ook niet... De volgende ochtend ging de wekker om half 7 en zijn we weer terug gelopen. Totaal uitgeput genoten we die avond van een warme douche en van ons matras in de camioneta.

Na nog wat dagen in het park (zonder lopen uiteraard) zijn we Argentinië weer in gegaan: naar El Calafate. Vanaf daar hebben we o.a. de allermooiste gletsjer van de wereld bezocht: De Perito Moreno. Wat een ding, zie de foto´s. Ook hebben we hier de eerste asado gehouden: een barbecue op zijn Argentijns. Er zouden nog vele volgen...

Verder door naar het noorden moesten we overnachten in Gobernador Gregores. ´s Ochtends zat er een briefje onder de ruit van een meisje uit Sicilië en een jongen uit Barcelona die al 2 dagen op een auto aan het wachten waren die naar het noorden ging. Op de route 40 zal je niet snel een file zien, twee tegenliggers per dag is serieus veel. Alle spullen achterin, lifters erbij en verder gingen we. Eerst op naar Parque Nacional Perito Moreno (niet te verwarren met de gletsjer bij El Calafate en ook niet met het plaatsje Perito Moreno, erg logisch die Argentijnen). Het park was supermooi, maar ook met super veel wind en super super koud. Vroeg onder de wol en de volgende dag weer verder. Alleen was de tank leeg en bleek het tankstationnetje niet meer te werken. Na een erg lange zoektocht naar bezine (er waren in de wijde omtrek alleen drie estancia´s) bleek de parkranger ons de benzine van het park te willen schenken! Super, een opluchting. En weer verder op Ruta 40. Eerst langs Cuave de los Manos, grotschilderingen van 9000 jaar oud van voornamelijk linkerhanden. Al rammelend en gaten ontwijkend (asfalt kennen ze heus niet) kwamen we daarna een stilstaande auto tegen. De beste man stond al wat uren te wachten omdat hij twee lekke banden had gehad. Met de twee banden achterin en de man in de auto gingen we knus verder met zijn vijfen.

Uiteindelijk toch Los Antiguos gehaald waar we bij een Nederlands restaurant een Argentijnse steak hebben gegeten met onze vrienden. En de dag erna Chili maar weer eens in voor dan toch nog: de Carretera Austral. En dat was wat. Van Chile Chico tot aan Futalefue, via Murta, Coyhaique, Puerto Cisnes, Puyuhaupi en La Junta. Regen, als het hier regent dan stopt het dus ook niet: niet voor niets regenwoud daar... Het was wel heel mooi, maar in de auto slapen ging niet omdat alles nat was en de weg werd er niet beter op. Verder zaten we nog 2 dagen vast in een of ander gat omdat twee (ja twee) vrachtauto´s de weg blokkerden. De ene kwam in de berm en de andere dacht er langs te kunnen om hem eruit te slepen. Heel fijn. Er waren ook leuke dingen, de natuur en de Duitsers, blijft raar in Chili. En we hebben hier ook wat gaucho´s mee genomen die hun paard kwijt waren! Bere gezellig. Na 7 dagen waren we wel blij om weer in het droge Argentinië te zijn. Via El Bolson en Villa la Angostura, waar we de tweede lekkerste kaasplank ooit hebben gegeten (nummer één blijft Ingolstadt, Duitsland), zijn we door het merengebied naar het mooie weer gereden. Door nationale parken, cañons en soms op heus asfalt. Via Chos Malal, waar we werden gewekt door de politie midden in de nacht, vraag me niet waarom, halfslapend is ons spaans niet zo best, Malarguë en San Rafael zijn we nu al een paar dagen in het heerlijke Mendoza. Dé wijnstad van Argentinië! Elke avond gaat er een malbecje in en de nodige steaks worden gegeten.

En voor degenen die het nog niet wisten: De tickets zijn geboekt! Hoe we de reis begonnen met het lied Mexicooooo Mexihiiiiiiiiicooooooooo! Eindigen we met Riohoooooooooooo de Janeeeeeeeeeirooooooooo! 23 mei vliegen we van Santiago (waar de camioneta verkocht moet worden) naar Brazil. En na drie welverdiende weken op het strand komen we zondag 14 juni om 14.00 uur op Schiphol Airport aan... Hmmm vreemde zaken.

Gelukkig hebben we nog even. In Mendoza blijven we nog een tijdje, vooral om nieuwe spullen te kopen, want we hebben dus niet zoveel meer, en om verzekingszaken te regelen. En daarna moeten de nodige wijntours nog gedaan worden en staan Cordoba, Buenos Aires en de Iguazu Falls nog op het programma.

Later meer. Saludos!

Werner en Meike

Hellup!

2009-04-05T19:25:00.003+02:00

We wilden vandaag een nieuw berichtje plaatsen, maar dat moet even op zich laten wachten helaas...

Ze hebben ingebroken in onze lieve auto, en onze hele backpacks zijn weg! Bijna geen kleren meer... Gelukkig hadden we wat kostbare zaken zoals papieren bij ons dus die zijn gered, maar wel heel erg vervelend. Nou ja, niks aan te doen. Op naar de politie en hopen dat de verzekering wat dekt...

De mensen die het vreselijk met ons te doen hebben, kunnen storten op GIRO 55555: ´help Julio en Ike terug naar Holland in meer dan een onderbroek´. Of op onze bankrekening natuurlijk.

Later een leuker bericht!

Liefs twee arme EPPIES

Vakantieman?! Koud he?!

2009-03-05T16:46:00.013+01:00

Het leven in een pick-up is ronduit gemakkelijk...

Wij zien echt niet alleen maar dode konijnen.
We gebruiken echt geen rol ducktape per week.
We hoeven echt niet te krabben ´s ochtends.
We slapen echt niet onder een molton.
En we knippen ook echt niet onze eigen haren.
Verder zijn we echt niet zonder benzine gestrand in een mini-dorp.
We slapen ook heus niet met een muts op en twee paar sokken aan als je dat soms dacht.
We eten ´s avonds ook echt wel meer dan wijn en brood met droge worst voorin de auto.
Verder zijn de wegen hier uitmuntend!
Om over de bewegwijzering maar niet te spreken.
En heel Chili denkt ook echt niet dat we Duitsers zijn.
En de Argentijnse politie haalt ons ook heus niet bij elke controle van de weg door onze Chileense nummerplaat.

Maar gelukkig kunnen we gaan en staan waar we willen. Overal stoppen om vossen, herten en vogels te bekijken en te fotograferen. Nemen we duiken in de plaatselijke riviertjes. Belanden we bij dorpsfeesten en rodeo´s. Ontmoeten we zoveel lieve mensen! Stoppen we regelmatig om bramen te plukken. Eten we volop vis en steaks en drinken we heerlijke Argentijnse en Chileense wijnen. Komen we op de gekste plekken in het binnenland. Drinken we koffie met zigeuners.

Kortom, het leven is heerlijk zo. We houden het nog wel even vol (als de Camionetta dat nu ook maar doet...).

We hebben na Santiago, de mooie gekleurde havenstad Valparaiso aangedaan en vervolgens Laguna Verde, de surfplaats Pichelemu, het gaucho-gehucht Rari, Chillan, Vilcun, Villarica, Lican Ray, de nacht van Valdivia, het pitoresque Ensanada, good old Puerto Montt, Villa la Angustura, Bariloche, El Bolson, Gobernador Costa, Puerto San Julian en Sombrero. In de stad Chillan hebben we Meike´s verjaardag uiterst goed gevierd met een luxe hotel en heerlijk eten. Verder hebben we mooie off-road wegen gereden en prachtige watervallen gezien. De foto´s vertellen de rest wel!

Klik hier voor de foto's...

Na heel wat kilometers zijn we nu aan het einde van de wereld beland, in Ushuaia! Het zuidelijkste puntje van onze reis. We zijn hier snel naartoe gescheurd omdat de winter er hier rap aankomt en het seizoen op zijn einde loopt. We wouden eigenlijk via de Carretera Austral, de supermooie, enige en onverharde weg in Zuid-Chili, naar het zuiden rijden, maar door de uitbarsting van de vulkaan Chaiten werd onze route geblokkeerd. Vanaf Puerto Montt moesten we daardoor weer omhoog om bij Bariloche de grens over te gaan. Vanaf daar zijn we in 5 dagen naar beneden gecrosst en volgende week trekken we rustig weer richting noorden, naar het warmere weer.

Later meer muchachos!

Liefs Werner en Meike

Onaardse zaken en een Nissan...

2009-02-12T02:58:00.004+01:00

Santiago, onverwachts een heerlijke stad. Een kruizing tussen Madrid en Berlijn, brede lanen, mooie parken en pleinen, aardige mensen en een heuse metro! Wat een verschil met Bolivia...

Na La Paz zijn we via Oruro met de trein naar Uyuni gegaan, waar we een 3-daagse tour door het onwerkelijke landschap daar hebben geboekt, eindigend in San Pedro de Atacama, in Chili. Het was bijzonder en werkelijk waar fantastisch... De groep was super, twee zussen uit Schotland, een Argentijn, een Oostenrijker, een Boliviaanse gids en chauffeur en Julio en Ike. Er was zoveel te zien, van woestijn tot laguna tot zoutvlaktes tot flamingo´s tot vulkanen. De foto´s mogen de rest van het werk doen. De tweede dag werden we helaas overvallen door 4 lekke banden, waardoor het een 4-daagse tour werd. Het mocht de pret niet drukken. Met stenen en lege waterflessen kun je je best urenlang vermaken in de woestijn.

Klik hier voor de foto's van de tour...

Na San Pedro zijn we met de bus in 24 uur naar Santiago gereden en hier zijn we nu een week. Samen met Pepe, een Chileense automonteur van 76 jaar oud, zijn we 2 dagen op pad geweest en we hebben een......................:

NISSAN D12 PICKUP MET HARDTOP GEKOCHT! Whoehaaaa!

Pepe is een schat van een man, hij wou geen cent hebben voor alle hulp en een kado was moeilijk aan te nemen. Bij het afscheid moest ie huilen... Maar over ... dagen/weken/maanden/jaren zien we de beste man weer en drinken we een bakkie saampjes.

Het matras ligt al achterin, de papieren zijn binnen en morgenvroeg zetten we verder koers naar het zuiden; op naar het einde van de wereld!!

Met Bas van Lima naar La Paz!

2009-01-25T21:11:00.016+01:00

Klik hier voor de foto's...Veuls te veul, we weten het het, maar door een gebrek aan tijd en internet sneller dan 22kb per minuut is t niet anders!

En toen was de maand met Bas helaas alweer om. En het was zo leuk!!! We hebben zoveel moois en leuks gedaan met z´n drieën, dat het moeilijk is waar te beginnen en niet een verhaal van 6 kantjes te typen... We proberen het kort en vanaf het begin!

Lima

Bas ophalen, grote knuffels, pepernoten eten, eindelijk weer broodjes pindakaas!
Bas knipt zijn blonde lokken eraf! En verbrand z´n oortjes een beetje, een beetje boel. Maar dat overkomt iedereen wel eens. En na drie keer vervellen in 4 weken zie je er niets meer van...
Door de stad slenteren en ijsjes eten.
De collectieve waanzin van het Peruaanse verkeer… Men toetert graag. De claxon wordt niet alleen gebruikt voor noodsituaties, maar ook als de Peruaan een kruising nadert, of een andere deelnemer aan het verkeer, of gewoon omdat die toeter er nou eenmaal toch op zit…
Oud en Nieuw: een ronduit bijzonder feest. Champagne, alles in het geel - inclusief ons ondergoed - voor geluk in 2009. Fluitjes en slingers. Feesten en dansen met het personeel. 1000 vrienden gemaakt. En een vijand hier en daar.

Paracas

Met een bootje naar Islas Ballestas, ook wel de ¨Poor Man´s Gallapagos¨ genoemd, overweldigend! Miljoenen vogels, walrussen, zeeleeuwen, zeehonden, zeekoeien, pelikanen, pinguïns. Niet weten waar je kijken moet...
Woestijn: zand, zand, zand. Flamingo´s en fossielen.

Nazca

Aangekomen in het donker. Nazca bij nacht is: chaos, stof, toeterende auto’s, kraampjes, veel mensen, straathonden en allerlei geuren.
In een piepklein vliegtuigje over de Nazcalijnen. Heel bijzonder. Omdat er wat dingen mis gingen kregen we 10 extra minuten in de lucht. Na verschillende zakjes gevuld te hebben met ons ontbijt vonden we dit toch niet meer zo nodig...
Zwemmen in een prachtig zwembad!

Arequipa

Fantastische stad, de ¨witte stad¨ van Peru. Wijntjes drinken op een balkon met uitzicht over het prachtige plein.
Proosten op leven en dood. Daarna Werner´s verjaardag uiterst optimaal gevierd. Zingen en dansen met Peruanen, iets te veel Cuba Libres...
Downhill mountainbiken van de Chachani vulkaan. Van 5080 meter tot 2300 meter tussen de lama´s, rotsen en afgronden door naar beneden roetsjen. Over-de-kop-vliegen. Wonderschoon! Spierpijn...
Vreselijk gerelaxed op ons privé dakterras met uitzicht op besneeuwde El Misti.
Prachtig klooster bezocht, vol kleuren en bloemen.

Colca Canyon

Eén van de minder leuke busritjes, maar zeker de moeite waard. Eerste dag naar Cabanaconde, lama´s, vicuña´s en alpaca´s, eten bij haardvuur, koud! Volgende ochtend prachtige wandeling door de canyon gemaakt en meerdere condors gespot.
Naderend noodweer: liften achterin een pick-up.
Dan naar Chivay, raar dorp. Vanaf 7 uur ´s ochtends keiharde muziek in het hele dorp vanuit reuze luidsprekers. Pfff, vroeg wakker.
Nog zo´n schitterende wandeling gemaakt.
Voldaan terug naar Arequipa.

Cusco

Ziek... Hoogte dan toch? Net op tijd beter voor Machu Picchu.
Met de taxi naar Ollantaytambo. Mooie ruïnes. Smerige burgers. Coca thee.
Dan ´s avonds in de trein naar Aguas Calientes, het startpunt voor de Machu Picchu.
Volgende ochtend om 4 uur op. In eerste bus omhoog. Rennen naar de Huanyu Picchu, een berg naast Machu Picchu met prachtig uitzicht op de ruïnes, waar maar 400 mensen per dag op mogen klimmen. Gelukt! Heel erg zwaar, maar een onbeschrijfelijke ervaring, zo mooi! En een beetje gevaarlijk. Met pijn in de benen rest van MP bekeken. Groots en overweldigend. Kolibries.
Dan weer met de bus omlaag voor de trein... Die niet ging! Boerenprotesten, treinrails vernield. Uren wachten op het station, dan eindelijk treinen voor de 1000-en gestrande toeristen. Chaos in Ollantaytambo. Niet genoeg vervoer naar Cusco. Toch in een taxi gewurmd. Wegen geblokkeerd, stenen en brandende boomstammen op de weg. Om half 3 ´s nachts in Cusco: reservering hotel weg! Half 4 nieuw hotel gevonden en slapen, slapen, slapen...
Bas neemt ons mee uiteten! Gevulde alpaca, en andere goddelijke gerechten. En de nodige flesjes wijn natuurlijk...

Copacabana

¨Her name was Lola, she was a dancer... Copa- Copacabaaaaaaaaana!¨ 5 dagen verdient uitrusten in het Boliviaanse Copacabana en dit liedje neuriën.
Een oh zo fijne suite (jaja..) bovenop een berg met panorama-uitzicht over het titicacameer, planten in de badkamer, hangmatten binnen en buiten, jacuzzi in de tuin!!! Dat kan dus in het goedkope Bolivia.
Meerdere mooie wandelingen gemaakt. Heerlijk gegeten, kaasfondue, het kan hier allemaal.
Nog meer vrienden gemaakt. Wijn en chippies en lezen in de jacuzzi.
Overvloed aan Argentijnen, leuk.
Kijken naar het zegenen van auto´s, bussen en vrachtwagens. Bloemen, bier en wierook. Een rare traditie.
Inaugeratie van Obama kijken, super speech!

La Paz

Bus op de pont, mensen in de boot, op weg naar La Paz.
Hele land blijkt 3 dagen drooggelegd voor komend referendum over nieuwe grondwet. Geen Al Capone gevonden helaas.
Geen drankjes...? Of toch wel? Illegale bierfeestjes in het hostel, bbq erbij, uitzicht op stad en bergen. Gezegend worden door een mannelijke heks… Helemaal af.
Bolivia is arm, heel arm. Veel oude mensen bedelen op straat. Muntjes op zak om wat te helpen. Heksenmarkt met opgezette lamafoetussen en dierenvellen. Coca-museum. Bijzondere stad.

Dan moet Bas alweer terug... zo jammer!!! Het is zo´n fijne maand geweest waarin we zoveel beleeft hebben. Onvergetelijk. Eerst nog een hindernis overwinnen. De dag van vertrek is de dag van het referendum. Geen verkeer in de hele stad! Toestemming vragen aan de regering voor taxi. Toch gelukt...

En dan uitzwaaien met een paar traantjes. Maar deze maand neemt niemand ons meer af!

Een lang bericht, en dan een korte...!

2008-12-23T18:33:00.005+01:00

Nadat er is geklaagd over de lengte van onze berichtjes, houden we het deze keer kort. Nee hoor, het volgende bericht zal gaan over de trip met Bas van Lima naar La Paz (waar we bereveel zin in hebben en wat rijmt!) dus even snel wat we daarvoor nog hebben gedaan in Ecuador en Noord-Peru. Een vulkaan beklommen (5200 meter, dat was pittig), een Indianenmarkt bezocht (waar ze niet zo van toeristen houden), vreselijk gechild in een prachtige vallei in Vilcabamba (vol vogels, vlinders en bloemen), een Chimu-ruine bekeken (dat volk dat ruzie had met de Inca´s), van zonsondergangen op het strand genoten... We laten de foto´s de rest van het werk doen!

Klik hier voor de foto's...

FELIZ NAVIDAD Y PROSPERO AÑO 2009!

2008-12-19T18:37:00.001+01:00

Over de evenaar...

2008-12-04T21:42:00.013+01:00

Klik hier voor de foto's...

Hallo lieve allemaal,

We zijn op het zuiderlijk halfrond! De evenaar is overgestoken en de eerste sneeuw is gespot. Een hele andere wereld...

In Medellin hebben we nog een dag geluierd, een dag gefeest en een dag een rots beklommen en daarna zijn we de Zona Cafetera (koffiezone) ingegaan. Eerst naar Salento, een klein dorpje waar je alleen forel kunt eten, wel errug lekker. Vanaf hier hebben we een prachtig park bezocht met allemaal waxpalmen. Helaas was het weer zo slecht, erg veel regen en koud, dat we na 2 dagen naar de stad Manizales zijn gegaan.

Ietsie warmer en een beter hostel. Manizales was super leuk, veel te zien en geweldig aardige mensen. Dat is echt Colombia, iedereen wil je van alles vertellen en laten zien, voor je het weet heb je een stadstour van een uur van een local of een utgebreide rondleiding in een kerk. In Midden-Amerika hadden we afgeleerd hierop in te gaan omdat de mensen meestal geld van je willen, maar hier is (bijna) iedereen oprecht.

We zijn met een Amerikaans stel naar een voetbalwedstrijd geweest, de finale! Klik hier voor een filmpje... Once verloor op het nippertje... Na de wedstrijd vonden de fans van Once dat zelf ook erg jammer en besloten dit af te reageren op de politie. Erg fijn. Dikke rellen met schoten aan toe. Eerst stonden we verwonderd te kijken maar toen er een massa hooligans door 2 hekken heen stormden en onze kant op renden, hebben wij het toch ook maar op een holletje gezet. Al met al een bijzondere ervaring. Verder hebben we natuurlijk veel koffie gedronken en een interessante koffieplantage bezocht. Oh, en de nieuwe cero cero siete (007) gekeken, maar dat was niet zo spannend...

Toen gingen we verder naar Cali, de Salsa-hoofstad van Colombia! Toevallig kwamen we weer dezelfde amerikanen tegen en samen zijn we een salsatheque onveilig gaan maken. Veel dansen met verschillende mensen (iedereen wou het ons leren, maar dat lukte niet zo goed) en veel, veel Aguardiente, dat zorgt voor een goede avond uit. Verder zijn we vanuit Cali een dag naar een dorpje diep in de jungle gegaan. Omdat er geen wegen naartoe lopen en er op de spoorlijn zelden een normale trein rijdt, hebben de mensen zelf een manier van vervoer bedacht. Een paar houten planken aan een motor vast maken en die op de spoorlijn laten rijden... Ging best hard. Klik hier voor een filmpje...

Daarna op naar het echte zuiden. Hier zijn we niet zolang geweest jammer genoeg. Er was zo vreselijk veel regen dat er wegen afgesloten waren. Ook was er een vulkaan uitgebarsten waardoor de sneeuw die smolt op de top voor grote overstromingen zorgde. En het vervelendste was dat het in de steden nogal onrustig was. Er waren verschillende protesten; tegen ontvoeringen door de Farc en tegen de regering. In Colombia is bijna 20% van de bevolking mee gaan doen aan twee piramide spellen. (Nijeveen is niet de enige die erin trapt...). Het ene spel is ingestort en erg veel mensen zijn erg veel geld kwijt, en ze zijn al zo arm. Er stonden lange (echt hele lange) rijen bij de banken omdat de regerig had beloofd geld terug te geven. De mensen waren zo geduldig, maar toen na uren bleek dat er toch geen geld was brak de hel los. Wij zijn lekker binnen gebleven. Omdat door de protesten de Pan-American Highway ook was afgesloten zaten we twee dagen vast in Popayan. Daarna zijn we via Ipiales, waar we de mooiste kathedraal ooit hebben gezien, naar de gens van Ecuador gegaan.

Eerst hebben we in Ecuador Otavalo bezocht. Een dorpje tussen de bergen, met inheemse bevolking. Hier hebben we een zware mountainbiketocht gedaan naar onze favoriete boom. Omdat de mensen volgens mij zelf niet wisten waar de laguna was waar we heen fietsten, werden we recht de steile berg op gestuurd. En dat lukt niet met een fietsie. Na een uur fietsen en twee uur klimmen met de fiets aan de hand kwamen we aan op de top, en dat was gelukkig wel de moeite waard.

Daarna over de evenaar naar Quito, een hele mooie koloniale stad met lekker voedsel! Het water stroomt hier de andere kant op in het toilet! (Broodje aap?) Ook was het nogal koud op 2800 meter. Maar nu zijn we in het mooie en toeristische Baños: lekker weer en een schitterende omgeving! Vandaag zijn we weer op de mountainbike geklommen en zijn we 60 km naar beneden gecrossed, langs watervallen de jungle in. Terug kregen we gelukkig een lift van een pick-up truck waar onze fietsen en wijzelf achterin mochten zitten. En nu zijn we moe!

Al met al is Ecuador een heel mooi land, groen en sneeuw op de bergen. Voor ons blijft Colombia tot nu toe wel echt de topper, maar wie weet verandert dat nog tijdens de rest van onze reis...

We hopen dat iedereen veel en grote kadoos van de goedheiligman heeft gekregen en dat niemand in de zak is meenomen naar Spanje (hoewel jullie dat misschien niet erg vinden met het weer in Nederland.. Jaja, soms kijken we teletekst 704 alleen om even te gniffelen...)

Dikke kus uit Ecuador!

Prachtig Colombia

2008-11-13T17:43:00.008+01:00

Klik hier voor de foto's. Het zijn er wat veel, maar we konden niet kiezen... Veel kijkplezier!

Zoals de Colombianen zelf zeggen: ´Het enige risico dat je in Colombia loopt is dat je niet meer weg wilt´. En daar zijn wij het zeker mee eens: we blijven nog wel een week of 3...

Na te hebben genoten van de prachtige, romantische stad Cartagena, hebben we ons samen met Cisco en Steven een week ondergedompeld in de luxe van het Zuana Beach Resort. De eerste dag bestond uit: wakker worden, fruitshake maken, fitnessen, zwemmen, lezen, tosties eten, nog een keer zwemmen en lezen, douchen, poolen, koken, kaarten, een biertje en een film. De volgende dagen ook. Heerlijk, maar na een week ´aansterken´ vonden we het ook wel weer tijd om de backpack te pakken en op avontuur te gaan.

We zijn naar een klein vissersdorpje Taganga gegaan waar Werner zijn PADI Open Water Certificate heeft gehaald. Supermooi met zeeschildpadden, octopussen, morenen, kreeften, honderden andere vissen en een heuse HAAI. Jaja, een nurseshark van 3 meter. Dat is toch best spannend...!

Na een kleine week in Taganga te hebben gerelaxed, gesnorkeld, gedoken en gewandeld, zijn we met een lancha (klein bootje) naar het Nationale Park Tayrona gevaren. En dat doen we dus nooit weer... Het was zo gevaarlijk! We zaten met veel te veel mensen in dat kleine bootje en er waren golven van 4 meter. Zonder overdrijven. Als je zo´n golf aan zag komen en boven je uit zag stijgen kreeg je het spaans benauwd en als je bovenop was en naar beneden keek nog erger. En het doet ook best pijn als je van zo´n golf plat omlaag klettert en je daarbij in allerlei bochten moet wringen om je vast te houden zodat je er niet uit valt. Levensgevaarlijk en eens maar nooit weer. Het park was wel heel erg mooi. We sliepen in een soort open toren in hangmatten, boven de zee. Best een eindje klimmen en tot je knieën door de zee waden om er te komen. ´s Nachts naar de wc gaan was dus geen optie! Verder hebben we hier door de jungle gelopen en prachtige stranden bezocht.

Na dit avontuur zijn we met de nachtbus naar Bucaramanga gegaan en hier kwamen we aan met bevriezingsverschijnselen. Serieus waar, wat ze bezield mag Joost weten, maar die airco hoeft toch niet zo hoog??? In Bucaramanga zijn we direct doorgereisd naar Giron, een prachtig stadje in het begin van de Colombian Highlands. Dat ze hier geen toeristen gewend zijn begrepen we al een beetje doordat er maar 1 hotel en 1 hostel was waar ook nog eens niemand was. Maar wanneer de mensen vervolgens op straat stil blijven staan, elkaar aanstoten en naar je wijzen voel je je soms toch een beetje ongemakkelijk.

Hierna zijn we verder gegaan naar San Gil, waar we een prachtig park bezocht hebben, een soort sprookjesbos leek het wel, en een historich stadje Barichara. Daarna zijn we verder gereisd naar Villa de Leyva. En dat was fijn! Met trots genoemd de mooiste stad van Colombia en daar konden ze nog wel eens gelijk in hebben. We sliepen in een geweldig hostel 20 minuten lopen van de stad boven op een berg. Wakker worden met een prachtig uitzicht en de frisse berglucht. ´s Nachts was best koud op 2200 meter, maar hier was eindelijk een keer een warme douche. We hebben een dag een berg beklommen, een dag gemountainbiked en een prachtige markt bezocht.

Na 5 heerlijke dagen zijn we met de nachtbus via Bogota naar Medellin gegaan. Deze keer goed voorbereid met 6 laagjes bovenkleding, 2 paar sokken, een legging onder Meikes spijkerbroek en een doek over ons hoofd. Het ging, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Gelukkig konden we weer genieten van een mooie actiefilm, deze keer geen Jean Claude Van Damme maar Jackie Chan. Verandering van spijs doet eten.

En nu zijn we dus in Medellin, een moderne stad net boven de Zona Cafetaria (de volgende bestemming). We missen het warme weer wel een beetje, maar jullie hebben het nog minder dus we zullen niet te veel zeuren hierover. In Ecuador gaan we wel weer eens de bergen uit en een strand bezoeken...! En eind december zijn we soweiso in Lima om Bas op te halen die vier weken met ons door Peru gaat reizen. Superleuk!

Nogmaals bedankt voor alle lieve reacties en mailtjes, dat is toch wel erg fijn als je zo lang zo ver weg bent.

Liefs vanuit het prachtige Colombia,

Werner en Meike

Colombia... en LUXE!!

2008-10-14T18:17:00.004+02:00

Klik hier voor de foto's!

Luxe: Mwhahahhaaa!

Maar eerst wat we beleeft hebben allemaal...

Na Granada ging het eventjes niet zo lekker allemaal. Nicaragua is niet ons meest favoriete land. De mensen, het eten, de hostels en zelfs de prijzen vielen een beetje tegen. Gelukkig hebben we ook leuke dingen beleeft en mooie dingen gezien. In San Juan del Sur, een lelijk surfstadje, zijn we niet zo lang gebleven. Wel zijn we een dag naar een heel mooi strand geweest waar we hebben gebodyboard. Daarna zijn we naar Isla Ometepe gegaan, een eiland van twee vulkanen. Het eerste hotel bleek een oplichtershotel te zijn en na meerdere waarschuwingen van onder andere de locals zelf ('es muy malo aqui!') hebben we ons boeltje snel gepakt. Het tweede hostel, echt de beste die we tegenkwamen, zat vol met kakkerlakken; ook niet zo'n pretje.

De tweede dag was echter geweldig! We hebben een motor gehuurd en zijn het prachtige eiland rondgecrossed. Mooie natuurparken met apen, prachtige stranden en, helaas, een lekke band! Na een paar uur lopen eindelijk iemand gevonden die de band heeft geplakt. De volgende dag zijn we met de boot snel weer naar het vaste land gegaan en in de bus naar San Jose, Costa Rica gestapt. Dit land hebben we express overgeslagen in verband met tijd, geld (heel duur) en de vele amerikaanse toeristen.

Vanuit San Jose zijn we dezelfde dag nog met de nachtbus naar Panama City gegaan en daar konden we even lekker tot ons zelf komen. Een fijne stad en een heeeeeeeeeerlijk hostel. Elke avond gekookt, veel filmpjes gekeken, dorm met airco, gratis internet en leuke australische eigenaren. Fantastisch feestje in een casino gehad met gratis eten, drinken en gratis geld om te gokken! Wie bedenkt het. Hier is alleen wel Meikes portemonnee gejat, met bankpas, visa en de nodige dollars. Niet heel handig. Alles geblokkeerd dus de schade valt mee, alleen het geld. Toen de Visa belden bleek er al vier keer getankt te zijn met de creditcard, zeker een taxichauffeur geweest.

In het hostel hebben we veel leuke mensen ontmoet en samen met een Australiër en een Nieuw Zeelander, Cisco en Steven, zijn we met een zeilboot in 6 dagen naar Capurgana in Colombia gevaren! Met een Spaanse kapitein en zijn Colombiaanse vriendin. Wat een belevenis! Heerlijk genoten, dolfijnen en de prachtige stranden van de San Blas eilanden gezien. We hebben een eilanddorp van Kuna indianen bezocht, heel bijzonder. Gebbqt, vissen gevangen, kreeft gegeten, buiten op het dek geslapen etc. En niet ziek geworden! Zie de foto's...

Capurgana is een dorpje net over de grens waar geen wegen lopen. Toevallig was er net een feest aan de gang dus we vielen direct in een Colombiaanse Rumba. Na twee nachten in dit enigsinds gestoorde dorp zijn we gisteren met de boot naar Turbo gegaan en vanuit daar met de bus naar Cartagena. Dit was tot nu toe de meest extreme busrit OOIT! Een zandweg met kuilen en stenen is tot daaraantoe, maar als je dan ook nog een idiote buschaufeeur hebt, en een bankje dat los zit, dan zie je alle hoeken van de bus wel. Veel blauwe plekken dus. Ook zijn we in deze eerste rit al drie keer van de weg gehaald door militairen. Even de bus uit, sommige tassen gecontroleerd en gaan weer. Welcome to Colombia.

Gisteravond laat zijn we aangekomen in Cartagena, een prachtige stad aan de zee. Het weinige dat we tot nu toe van Colombia gezien hebben is zo mooi! Van dit land zijn we het meest onder de indruk. Gelukkig hebben we de tijd om veel meer te zien komende weken.

En.................... onze vrienden uit Oceanië hebben ons net meegevraagd naar een luxe beachresort in Santa Marta!!!!! Een week leven tussen de privestranden, zwembaden, restaurants en barretjes whoehaaaaaaaaaaa! Een beetje tennissen, zwemmen, bowlen (jaja), wij vermaken ons wel. En...: GRATIS! Wat een grap.

Later meer. We hopen dat iedereen leuke vakanties heeft of heeft gehad op de Wadden, op Kreta en in Le La, dat nog niemand falliet is door de crises (waar we niet zoveel van meekrijgen...hihi). En verder dat niemand zn huis is omgewaaid door de herfststormen.

Grote groet vanuit het prachtige en spannende Colombia!

Liefs Werner en Meike

Guatemala - Honduras - Nicaragua

2008-09-21T22:12:00.007+02:00

Klik hier voor de foto's!

Hola guapas!

Hier een teken van leven na een tijdje onbereikbaar te zijn geweest. Er is veel gebeurd, we zijn van Guatemala via Honduras naar Nicaragua gebust, dus veel gezien. Een update!

We zijn 1 week in Xela gebleven en daarna met een flinke kater naar Pananchel aan het mooie Lago Atitlan gereisd. De laatste avond was er een feestje op onze school waarbij iedereen een gerecht uit zijn eigen land moest maken. Wij hebben met een ander Nederlands meisje gevulde eieren gemaakt. Ze vielen goed in de smaak. Ook was er een gratis emmer mojitos, wat de kater misschien verklaard... Het was een spannend ritje naar Pananchel, door de regen was er nogal wat weg weggespoeld. Vanuit Pananchel zijn we met een lancha (snelle taxi-boot) naar San Pedro de Laguna gegaan, een stadje vol met oude, geflipte, veelal duitse hippies. Beregezellig. Spacekoekies in overvloed en daar was de sfeer ook naar. Wij hielden het bij bier en cocktails, die hier he-he-helemaal niks kosten! Na een ochtend heerlijk kayakken en 3 dagen niets doen hebben we ons ertoe weten te zetten onze backpack weer op onze rug te gooien (er blijven hier nogal wat mensen hangen...)

Vervolgens zijn we naar Antigua gegaan, een dure nepstad waar we niet al te veel woorden aan zullen verspillen. Het enige wat we wel even willen vertellen is...: dat onze beenharen zijn verschroeid op een heuse vulkaan!! Wat een belevenis. Twee uur omhoog klauteren over rotsen en lavagesteente en toen waren we bij de lava. Het was zo warm dat je schoenzolen gingen smelten als je te lang op 1 plek bleef staan. We zijn over stromende lava heen gesprongen. Hartstikke gevaarlijk natuurlijk. Dat dat mag zeg. Maar wel een hele bijzondere gewaarwording. Zie de foto´s!

Snel verder naar Lanquin. Hier hebben we in een hutje aan een rivier geslapen en een geweldige excursie gedaan. Klimmen, springen, klauteren en zwemmen in een donkere grot met een brandende kaars tussen de tanden. Niet verdwalen hier, je kan 6 dagen aan een stuk door zwemmen. Moe, voldaan, vol schrammen en blauwe plekken zijn wij er weer uitgekomen. Supergaaf. Daarna innertubing op de rivier en toen naar het mooie Semuc Champey. Heerlijk gezwommen. We hebben leuke mensen ontmoet waarmee we deze week zijn opgetrokken. Met hen zijn we vervolgens op een tweedaagse raftingtrip gegaan richting Rio Dulce. Het raften was leuk en ´s avonds gingen we kamperen in the middle of nowhere aan de rivier. Helaas waren er in deze middle of nowhere ook reuze veel muggen die vooral dol zijn op lekker Meike-bloed. Zonder overdrijven 100 keer gestoken, ondanks liters deet en lagen kleren. Het jeukt nog.

Twee nachtjes in Rio Dulce gebleven. Met een boot naar het hostel, gebouwd op palen in het water. Lekker gerelaxed en lekker gegeten (hemels, een pizza BUFFET! Wie bedenkt het). Afscheid genomen van onze reisgenoten en koers gezet richting Nicaragua. De eerste dag de grens over naar Honduras. We kwamen er bijna niet in omdat we zo stom waren geweest al onze quetzales op te maken. Gelukkig hebben 2 Israeliers betaald voor ons (3 dollar pp). Overnacht in San Pedro Sula, de economische hoofdstad van Honduras, en tevens fastfood hoofdstad. De volgende ochtend/nacht (taxi om 3.45) weer de bus in richting de hoofdstad van Nicaragua: Managua. Niet zo´n fijne plek, gevaarlijk. Snel verder gegaan naar Granada, waar we nu zitten! Wat een verademing. Een heerlijke stad. Mooi, lekker warm, goed voedsel, aan een groot meer en spotgoedkoop. Wat wil je nog meer...

We blijven nog even lekker in Nicaragua hangen en daarna gaan we op naar Panama.

Een zonnige groet uit Granada!

PS: Foto´s volgen morgen!

Uno, dos, tres... y hablamos español!

2008-09-02T23:21:00.008+02:00

Klik hier voor de foto´s!

Hola amigos!

Hier weer een berichtje, dit keer vanuit Guatemala. Na Tulum zijn we (met de verkeerde bus: 8 uur ipv 4) naar Merida gegaan. Een grote, echt Mexicaanse stad. Superleuk. We hebben een fijn hostel gevonden in het centrum, met salsa, hangmatten, een mooie binnentuin en, jaja, een heuse troubadour. Wat een chaos en drukte op straat in Merida, maar iedereen is even vriendelijk. We zijn naar een markt geweest waar we beiden helemaal van slag van waren. Toch wel een cultuurschok. Helemaal verdwaald in de gangetjes, de enige buitenlanders, per ongeluk op kippen of honden stappen, de geur, iew. 's Avonds zijn we bij een soort volksfeest beland. Dans, muziek, klederdracht en lekker eten. Mexico schijnt dus ook een soort Lee Towers te hebben, hilarisch. Helaas was het vreselijk warm in Merida, waardoor slapen niet echt mogelijk was. Zelfs onder 4 ronkende ventilatoren bleef het moeilijk. Na 2 nachtjes hebben we de grote stad dan ook voor gezien gelaten.

Die avond zijn we in de nachtbus (9 uurtjes, 2 fijne in het spaans nagesynchroniseerde Jean Claude films, lekker geslapen) naar Palenque gegaan. Hier hebben we Maya tempels gezien (supermooi!!) en een nacht in de jungle geslapen. Best spannend, je moet maar net weten dat een brulaap precies zo klinkt als een leeuw als er eentje naast je hutje zit te brullen.

Verder vond Meike de spinnen en muggen niet heel erg leuk (verrassend), dus zijn we na 1 nacht en 2 dagen verder gebust naar San Cristobal de las Casas. Tot nog toe onze favoriete stad! Vol met kleur, live muziek en gezelligheid. Heerlijk eten (lang leve de Italiaanse keuken in Mexico) en volop rum en tequila. Wederom een paradijsje voor ons. Omdat de stad op meer dan 2000 meter hoogte ligt was het 's nachts wel bibberen geblazen, zelfs met 4 laagjes trui. Maar na de hitte was dit eigenlijk wel een verademing. Vanuit San Cristobal hebben we een boottocht door de jungle gemaakt. Op een paar meter afstand krokodillen in actie gezien, verder apen, toucans en andere vogels. Heel mooi en spannend.

4 Nachtjes gebleven en toen de eerste grens over: naar Guatemala. 6 uur, 2 buswissels en 1 lekke band later waren we in Quetzaltenango, Xela. Hier zitten we sinds gisteren in een gastgezin en volgen we Spaanse les, SI! Gaat best goed en onze gastmoeder is een schatje. Heerlijk eten 3x per dag. Ei, tortillas, veel koriander, kip, rijst, bananen. We hebben les van 8 uur 's ochtends tot 1 uur smiddags. Dan snel naar huis voor de lunch, de belangrijste maaltijd van de dag, en 's middags studeren in een kroegje, met cerveza uiteraard. We weten nog niet of we 1 of 2 weken blijven.

Waarschijnlijk gaan we na Guatemala op naar Colombia. Maar eerst nog wat van Guatemala zien en bekijken of we bussen of vliegen naar Panama... Later meer!!!

PS: Foto's volgen later deze week, internet is bere-, berelangzaam hier.
PS2: Onze gastmoeder is heus niet liever dan onze echte mammies...
PS3: Maar ze kan wel errug lekker koken
PS4: En we hoeven nooit af te wassen
PS5: We worden heel blij van jullie leuke reacties!

Dikke kus vanuit Xela! Meike en Werner

Na regen komt zonneschijn

2008-08-21T17:47:00.010+02:00

Klik hier voor de foto´s!

Hallo!

Drama, drama drama.... Het was klassieke stress op het vliegveld. Aangekomen op Munster Airport hadden we ruimschoots op tijd ingechecked en zaten we rustig met een bakkie koffie te wachten op vertrek. Echter, nadat onze namen door de vertrekhal werden geschald, waren we iets minder rustig. Niet onterecht; ons vliegtuig was defect, oorzaak onbekend. Gelukkig zijn de Duitsers wel in staat een probleem op te lossen en na een klein uurtje reden we dan ook met een taxibusje naar Frankfurt. Niet veel later zaten we dan toch in het vliegtuig richting Cancun: de eerste bestemming.

In Cancun aangekomen was het even wennen met zo`n rugtas achterop bij 35 gr. Na een bustocht en wat zoeken in het centrum vonden we een leuk hostel. Een half uur later zaten we op een terras met een Sol enigzins onder de indruk van de reis die nu echt is begonnen... Toen wouden we ons bed opzoeken in dat leuke hostel, schijn bedriegt dat blijkt maar weer, want we lagen tot 6 ´s ochtends te schudden in ons bed en konden meezingen met oude housenummers waarvan we uberhaupt vergeten waren dat ze bestonden.

De volgende dag vertrokken we naar het backpackers walhallah Tulum. We verblijven op Papaya Playa, een waar paradijs! Ons hutje staat op een parelwit strand aan een hel blauwe zee. Ons huisdieren liggen braaf voor de deur, twee leuke leguanen.

We zijn vandaag even naar de supermarkt geweest voor een flesje Rum om lekker op het strand te nuttigen vanmiddag. Het is een krap bestaan als backpacker, maar echt pittig is dat niet. We vermaken ons dikke prima!

Over een paar nachtjes vertrekken we naar de stad Merida en daarna trekken we de provincie Chiapas in.

Bedankt voor de lieve vliegtuigpakketjes (vooral die hilarische film!!) en al jullie reacties op de site! Superleuk!!

Hasta Luego!

Liefs Werner en Meike

Eindelijk een ticket...

2008-07-14T16:49:00.000+02:00

Het is zover! Alle voeten lopen weer, nog eventjes aansterken en dan vertrekken we dinsdag 19 augustus met een enkeltje naar Cancun. De reis kan beginnen... Whoehaaaaaaaaaaaaaaaaa!

Welkom!

2008-06-10T20:34:00.011+02:00

Lieve vrienden en familie,

Het is bijna zover en dan gaan we eindelijk op reis. Onze laatste werkdagen zijn aangebroken en over twee weken gaan we al verhuizen. Er zit dus niets anders meer op dan onze backpack achterop te planten en gaan met die banaan!

Hoogstwaarschijnlijk begint onze trip in Mexicoooooooo, Mexihiiiiiiicooooooooooooo! Het land van al mijn drohomen... Jaja, daar dus. Het land van Maya's, tequila en gringo's. Daarna trekken we door Latijns-Amerika naar het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika: Ushuaia. Wat er in de tussentijd gebeurd en waar we langs gaan weet bijna niemand...

We hebben er zin in!